O ewangelizacji, kerygmacie i 4 prawach życia duchowego - Refleksja teologiczno-pastoralna

  • Drukuj
Szczegóły
Kategoria: Ewangelizacja
Strona 4 z 4

 

4. Refleksja teologiczno-pastoralna

Spędziłem ok. 15 lat w szkołach nowej ewangelizacji. Znam więc temat od środka. Dzięki byciu w SNE, mogłem głosić słowo Boże jako świecki podczas kursów ewangelizacyjnych i to zanim skończyłem studia teologiczne na poziomie magisterskim. Wspomniany schemat ewangelizacyjny przypuszczam, że wiele osobom pomógł doświadczyć ojcowskiej miłości Boga, uznać swoją grzeszność, oddać swoje życie Jezusowi przez przyjęcie Go jako jedynego Pana i Zbawiciela, otworzyć się na obecność i dary Ducha Św., odnaleźć miejsce w Kościele np. w ruchu światło-życie, odnowie w Duchu Św., SNE, neokatechumenacie itp. Wydaje mi się, że ten schemat można i trzeba podnieść na poziom katolicki i wpisać w niego sakramenty. Błędów nie popełnia ten, kto nic nie robi. Natomiast bez wątpienia ruchy odnowy Kościoła, jak np. wspomniana odnowa charyzmatyczna, ruch światło-życie, SNE, neokatechumenat, mężczyźni św. Józefa itp. zrobiły wiele dobrego w Kościele i pomogły wielu osobom odnowić swoją wiarę, odnaleźć żywego Boga objawionego w Chrystusie. Mnie było dane przebudzić się do świadomego życia chrześcijańskiego podczas seminarium odnowy w Duchu Św.

Zatem wspomniany schemat ewangelizacyjny mógłby wyglądać tak:

a) Dobry Bóg bezwarunkowo kocha i akceptuje każdego ponieważ nas stworzył i jest naszym Ojcem (Mk 1, 9-11; 1J 4,10)

b) Na skutek grzechu pierworodnego jesteśmy skłonni by nie ufać Bogu, nie słuchać Go, szkodząc sobie i innym (grzesząc). Również demony kuszą nas do złego (Mk 7,20-22; Rz 3,23; 7,14-25). Sami sobie nie potrafimy poradzić ze swymi złymi skłonnościami i z demonami.

c)  Bóg posłał swojego Syna aby wybawił nas od złych skłonności, grzechów i pokonał szatana przez swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie (J 3,16-17; 8,31-36). Ustanowił też chrzest i inne sakramenty.

d) Jeśli uwierzymy Jezusowi jako jedynemu Bogu i Zbawicielowi, możemy odnowić w  sobie dar życia w bliskości z Bogiem otrzymany na chrzcie (J 3,14-15; Rz 10,10; Ap 3,20).

e) Duch Święty odnawia w nas życie Boże i przemienia nas przez modlitwę i sakramenty, zwłaszcza częstą spowiedź i Eucharystię (J 7,37-39; Dz 2,42)

f). Duch Św. pomaga nam odnaleźć swoje miejsce we wspólnocie Kościoła (Dz 2,42-27). Opiera się ona na Słowie Bożym, sakramentach i modlitwie.

Dodam, że katechizuję w diecezji krakowskiej od 2007 r. a wcześniej czyniłem to w Tarnowie od 2003 r. Coraz mniej osób uczęszcza na katechezę (chodzi o szkoły ponadgimnazjalne). Ci którzy uczęszczają znajdują często na pograniczu wiary i niewiary. Niewielu z nich regularnie, co niedzielę uczestniczy w Eucharystii. Zdecydowanie jest potrzebna katecheza ewangelizacyjna, kerygmatyczna, biblijna, liturgiczna, sakramentalna, moralna, do modlitwy itp. Katecheza ewangelizacyjna oczywiście nie może się ograniczyć jedynie do głoszenia schematu ewangelizacyjnego, choć nie ukrywam, że z niego korzystam w sposób taki, jak przedstawiłem wyżej. Potrzebne jest głoszenie Ewangelii, która prowadzi do sakramentów. One są w nią wpisane.

Od 15.09.2016 r. prowadzę grupę biblijną w par. św. Józefa na Podgórzu, w oparciu o ewangelię wg św. Marka. Prowadziłem też rekolekcje biblijne ze św. Markiem. Przekonałem się, że ta pierwsza i najstarsza, najkrótsza Ewangelia wprost mówi o chrzcie, sakramencie pokuty, Eucharystii, kapłaństwie, małżeństwie, namaszczeniu chorych. Nie ma w niej mowy o bierzmowaniu, ale jest o nim mowa np. w dziejach apostolskich.

Modlitwa: Ojcze błogosławię Cię, bo Ty kochasz mnie tak jak nikt miłością odwieczną osobistą i bezwarunkową. Jestem twoim umiłowanym synem/córką. Kochasz mnie pomimo moich grzechów słabości, upadków, nałogów. Ty posłałeś swego jedynego Syna, aby mnie odkupił z niewoli szatana. Chwała Tobie Jezu, który oddałeś swoje życie na krzyżu, abym ja mógł żyć. Zmartwychwstałeś i posyłasz nam swego Ducha przez sakramenty. Tobie dziś oddaję swoje życie, abyś zamieszkał w moim sercu na zawsze. Prowadź mnie w swoim Duchu. Amen.