Jak odnaleźć Boga? O ewangelii, ewangelizacji i kerygmacie

  • Drukuj

1. Ewangelia to dobra nowina o dobrym Bogu Ojcu-Stwórcy, który kocha każdego z nas.

Głosił ją Jezus z Nazaretu (ok. 6 r. p.n.e -30 r. n.e) nie tylko słowami, ale też czynami i całym swoim życiem. Ewangelia jest opowieścią o Jezusie Chrystusie. Jezus udowodnił, poprzez swoje cuda (uzdrowienia, uwolnienia, wskrzeszenia, cuda nad naturą itp.), a zwłaszcza zmartwychwstanie, że jest nie tylko człowiekiem, ale i Synem Bożym.

2. Ewangelia jest dobrą wiadomością o zwycięstwie Jezusa nad szatanem, grzechem i śmiercią (J 3,16-17). Syn Boży dokonał tego przez to, że stał się człowiekiem, nauczał, przebaczał grzechy, uwalniał i uzdrawiał, ustanowił sakramenty, założył Kościół, umarł i zmartwychwstał. Bóg Ojciec z miłości posłał swego Syna, aby nas wyzwolił z niewoli szatana, grzechu i obdarzył nowym życiem dzieci Bożych przez chrzest (J 3,1-8).

3. Ewangeliami nazywa się też 4 księgi Nowego Testamentu napisanych przez Marka, Mateusza, Łukasza i Jana (60-100 r. ne.).

4. Ewangelizacja to głoszenie Ewangelii, wzywanie do wiary, nawrócenia i przyjęcia chrztu, lub odnowienia tego sakramentu. Ewangelizacja skierowana jest do niewierzących, lub wyznawców innych religii. Ewangelię o dobrym Bogu Ojcu najpierw głosił Pan Jezus (Mk 1,14-15), potem apostołowie i ich następcy (Mk 3,13-15). Dziś czyni to Papież, biskupi, kapłani, misjonarze, katecheci, ale też Pan Jezus wzywa do tego każdego chrześcijanina (Mk 16,15-18; Mt 28,16-20).

5. Nowa ewangelizacja to głoszenie słowa Bożego, ochrzczonym, którzy odeszli od wiary (Mt 10,5-8) z nowym zapałem, gorliwością, twórczo i nowoczesnymi środkami (np. multimedia, filmy, na stadionach itp.).

6. Kerygmat   tzw. pierwsze głoszenie Ewangelii zmierzające do wzbudzenia lub ożywienia wiary, nawrócenia przyjęcia chrztu, bądź odnowienia tego sakramentu (Dz 2,14-36; 3,11-25; 10,34-43). Treść kerygmatu:

a) Dobry Bóg bezwarunkowo kocha i akceptuje każdego ponieważ nas stworzył i jest naszym Ojcem (Mk 1, 9-11; 1J 4,10). Kocha nas osobiście, za darmo, od zawsze i na zawsze.

b) Na skutek grzechu pierworodnego jesteśmy skłonni by nie ufać Bogu, nie słuchać Go, szkodząc sobie i innym (grzesząc). Również demony kuszą nas do złego (Mk 7,20-22; Rz 3,23; 7,14-25). Sami sobie nie potrafimy poradzić ze swymi złymi skłonnościami i z demonami.

c)  Bóg posłał swojego Syna aby wybawił nas od złych skłonności, grzechów i pokonał szatana przez swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie (J 3,16-17; 8,31-36).

d) Jeśli uwierzymy Jezusowi jako jedynemu Bogu i Zbawicielowi, możemy odnowić w  sobie dar życia w bliskości z Bogiem otrzymany na chrzcie (J 3,14-15; Rz 10,10; Ap 3,20).

e) Duch Święty odnawia w nas życie Boże i przemienia nas przez modlitwę i sakramenty, zwłaszcza częstą spowiedź i Eucharystię (J 7,37-39; Dz 2,42)

f). Duch Św. pomaga nam odnaleźć swoje miejsce we wspólnocie Kościoła (Dz 2,42-27).

Modlitwa: Boże Ojcze dziękuję Ci za Twoją wielką miłość do mnie. Ty kochasz mnie bezwarunkowo, bo jestem Twoim umiłowanym dzieckiem. Dziękuję Ci, że posłałeś swojego Syna, Jezusa, aby oddał życie za moje grzechy i umarł za mnie. Wierzę, że zmartwychwstał i żyje nadal swoim Kościele. Dziś postanawiam oddać Jezusowi swoje życie, odnowić swój chrzest i przyjąć go jako jedynego Pana i Zbawiciela. Jezu, bądź w moim sercu zawsze i prowadź mnie. Ufam Tobie. Amen+.