Św. Jan Paweł II

Św. Jan Paweł II - misjonarz

Szczegóły: Kategoria: Katechezy

1.Dzien papieski. 16.10.1978 r. ks. kard. K. Wojtyła został wybrany na stolice piotrową, jako kolejny papież, zastępca Chrystusa i następca św. Piotra.

Dlatego, co roku niedziela poprzedzająca 16 października, jest obchodzona w Polsce jako dzień papieski. W tym dniu wspominamy osobę, życie i nauczanie św. Jana Pawła II. Każdy taki dzień ma też swoje hasło.

2. W 2019 r. wspominaliśmy pierwszą pielgrzymkę Jana Pawła II do Polski 2-10.06.1979 r. Odwiedził wtedy: Warszawę, Gniezno, Częstochowę, Kraków, Kalwarię Zebrzydowską, Nowy Targ, Wadowice, Oświęcim. Podczas pielgrzymki odwoływał się do jubileuszu 1000-lecia chrztu Polski oraz 900-tnej rocznicy śmierci św. Stanisława biskupa i męczennika. Komuniści nie zgodzili się na wizytę papieża Pawła VI z okazji 1000 lecia chrztu Polski. Jan Paweł II mówił o korzeniach, tożsamości i godności Polaków. Związana są one ściśle z chrztem Polski i Polaków, z naszą historią związaną ściśle z chrześcijaństwem. W wigilię uroczystości zesłania Ducha Św. na placu zwycięstwa w Warszawie padły znaczące słowa: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi”. Cała pielgrzymka była jednym wielkim wołaniem Papieża o Ducha Św. i przebudzenie duchowe Polaków, w nawiązaniu do chrztu i bierzmowania. Podczas pierwszej pielgrzymki w Krakowie Nowej Hucie padły też ważne słowa o potrzebie nowej ewangelizacji, nowej w gorliwości, zapale, metodach wobec osób ochrzczonych, które osłabły w wierze, lub ją utraciły. W Krakowie Papież mówił o bierzmowaniu dziejów, o św. Stanisławie biskupie, i o tym, że musimy być mocni mocą wiary, nadziei i miłości. Nie długo po pielgrzymce narodził się ruch społeczny solidarność, a 10 lat później doszło do głębokich przemian społeczno-politycznych w Polsce, oraz innych krajach Europy środkowo wschodniej.

3. Św. Jan Paweł II 22.10.1978 r. uroczyście rozpoczął pontyfikat od wyznania wiary w Jezusa - Syna Bożego, (Mt 16,16) jedynego Zbawiciela świata. Papież wzywał, by bez lęku otworzyć na oścież drzwi Chrystusowi, drzwi granic państw, systemów politycznych, ekonomicznych, kultury i cywilizacji. Był żarliwym, niestrudzonym misjonarzem niosącym ewangelię o Chrystusie odkupicielu człowieka, który daje prawdziwą wolność na wszystkie kontynenty. Odbył 104 podróże do 129 krajów świata. 8 razy był w Polsce (1979, 1983, 1987, 1991, 1995, 1997, 1999, 2002).

4. Jednym z jego ulubionych słów było słowo ewangelia, czyli dobra nowina o Jezusie. Przepowiadał ewangelię wolności, o Jezusie odkupicielu i wyzwolicielu człowieka, ewangelię życia, gdzie bronił godności i praw człowieka, zwłaszcza prawa do życia od poczęcia do naturalnej śmierci (był przeciwny karze śmierci), ewangelię o rodzinie opartej na sakramentalnym małżeństwie, jako nierozerwalnym związku mężczyzny i kobiety, wzywał do czystości przedmałżeńskiej i małżeńskiej, ewangelię pracy (o powołaniu ludzi do twórczości i pracy).

5. Wydaje się, że K. Wojtyła (18.05.1920-2.04.2005) może być dla nas źródłem inspiracji, jak znaleźć umocnienie w wierze pośród trudności. Nie miał łatwego życia. W wieku 9 lat stracił mamę. Już wtedy szczególnie powierzył się Maryi, która stała się Jego duchową matką. Gdy miał 12 lat zmarł jego brat (lekarz). Zaraził się szkarlatyną od swojej pacjentki. Karol był wychowywany w duchu żywej wiary. Często widział swojego ojca, jak modlił się na kolanach. Zabierał go też często do sanktuarium M.B. bolesnej w Kalwarii Zebrzydowskiej. Karol był ministrantem, często służył do Mszy św. Lubił sport: grał w piłkę, w hokeja, jeździł na nartach, pływał, chodził po górach. Interesował się też literaturą, poezją, teatrem. Założył tatr rapsodyczny z Mieczysławem Kotlarczykiem. W 1938 r. rozpoczął studia filologii polskiej, na UJ w Krakowie, które przerwała mu najazd Niemców na Polskę i zamknięcie uczelni. W wieku 21 lat stracił ojca. W latach 1940-41 pracował w fabryce chemicznej Solvay. W 1942 r. wstąpił do tajnego seminarium w Krakowie. 1.11.1946 r. abp. A. S. Sapieha udzielił mu święceń kapłańskich. Następnie wysłano go do Rzymu na dalsze studia teologiczne. W 1948 r. obronił doktorat o wierze u św. Jana od Krzyża. W mistykę św. Jana wprowadził go Jan Tyranowski prowadzący spotkania dla młodzieży w par. św. Stanisława Kostki w Krakowie. Po powrocie z Rzymu był przez rok wikarym w parafii w Niegowici, a następnie w par. pw. św. Floriana w Krakowie, gdzie był też duszpasterzem studentów. Był wykładowcą etyki, biskupem, kardynałem i papieżem.

6. Cechami jego osoby, które pomogły mu przetrwać trudne chwile były: 1. Duchowość, modlitwa skupiona na relacji z Jezusem i Maryją, Słowo Boże, eucharystia, spowiedź, 2. Sport, 3. Zainteresowania i pasje literaturą, poezją teatrem, aktorstwem, 4. Ralacje przyjaźni z innymi, 5. Troska o potrzebujących.

Św. Janie Pawle II, módl się za nami!