Tajemnica Wielkiej Nocy. Śledztwo w sprawie zmartwychwstania Jezusa - str 2
- Szczegóły
- Kategoria: Katechezy
3. Druga ważna sprawa to pogrzeb Jezusa. Skazańców zazwyczaj chowano w mogiłach zbiorowych. Jezus uniknął tego losu, ponieważ Józef z Arymatei, dostojnik żydowski, poprosił Piłata o ciało i użyczył, Chrystusowi swojego grobu (Mk 15,42-47). W pogrzebie uczestniczyły też oprócz niego i Nikodema kobiety, które później w niedzielę wczesnym rankiem przyszły namaścić ciało Jezusa (Mt 27,55-61). Grób zamknięto wielkim okrągłym kamieniem, który ważył ok. 2 tony. Aby go odwalić trzeba by użyć siły kilku mężczyzn.
3. Przy grobie, na prośbę członków rady żydowskiej, Piłat postawił straże, aby pilnowały grobu, by nikt nie wykradł ciała i nie rozpowiadał, że Jezus zmartwychwstał. Grób został też opieczętowany pieczęciami rzymskimi (Mt 27,62-66). Jest ciekawy film, który opowiada śledztwo rzymskiego centuriona, który na polecenie Piłata, szuka ciała Jezusa. W efekcie spotyka zmartwychwstałego Chrystusa, co całkowicie zmienia życie żołnierza. Zob. trailer filmu „Zmartwychwstały” https://www.google.com/search?q=zmartwychsta%C5%82y+trailer+&ie=utf-8&oe=utf-8&client=firefox-b-ab.
4. A teraz przejdźmy do relacji o zmartwychwstaniu. Zacznijmy od najstarszego tekstu o zmartwychwstaniu, który napisał św. Paweł apostoł.
„Przypominam, bracia, Ewangelię, którą wam głosiłem, którąście przyjęli i w której też trwacie. Przez nią również będziecie zbawieni, jeżeli ją zachowacie tak, jak wam rozkazałem... Chyba żebyście uwierzyli na próżno. Przekazałem wam na początku to, co przejąłem: że Chrystus umarł - zgodnie z Pismem - za nasze grzechy, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem: i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu, później zjawił się więcej niż pięciuset braciom równocześnie; większość z nich żyje dotąd, niektórzy zaś pomarli. Potem ukazał się Jakubowi, później wszystkim apostołom. W końcu, już po wszystkich, ukazał się także i mnie jako poronionemu płodowi. Jestem bowiem najmniejszy ze wszystkich apostołów i niegodzien zwać się apostołem, bo prześladowałem Kościół Boży. Lecz za łaską Boga jestem tym, czym jestem, a dana mi łaska Jego nie okazała się daremna; przeciwnie, pracowałem więcej od nich wszystkich, nie ja, co prawda, lecz łaska Boża ze mną. Tak więc czy to ja, czy inni, tak nauczamy i tak wyście uwierzyli” (1 Kor 15,1-11).
Powyższy fragment pierwszego listu do Koryntian, jest najstarszym świadectwem i zarazem wyznaniem wiary w śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. Napisał go św. Paweł prawdopodobnie ok. 55 r. w Efezie. Apostoł głosił Ewangelię w Koryncie i założył tam wspólnotę chrześcijańską. List był odpowiedzią na pytania Koryntian, które mu przesłali. Św. Paweł sam doświadczył spotkania ze zmartwychwstałym Jezusem, o czym tu wspomina. Wymienił także osoby, którym Jezus się ukazywał po zmartwychwstaniu. Nie napisał o kobietach, ponieważ w tych czasach ich świadectwo nie było wiarygodne. Natomiast wspomina o apostołach: Piotrze, Jakubie i pozostałych, a także o 500 braciach równocześnie. Ten tekst miał utwierdzić braci w wierze.