Doświadczyć Miłosierdzia Bożego

  • Drukuj
Szczegóły
Kategoria: Katechezy

W tej katechezieukazać przymiot Boga jakim jest Jego miłosierdzie w kontekście Biblii, nauczania Papieży zwłaszcza Jana Pawła II oraz objawień św. s. Faustyny Kowalskiej.

1.W Krakowie znana jest postać św. s. Faustyny Kowalskiej (1905-1938), prostej dziewczyny (ukończyła 3 klasy szkoły powszechnej). Pan Jezus wielokrotnie się jej ukazywał i nakazał szerzyć prawdę oraz kult miłosierdzia Bożego, który po jej śmierci rozpowszechnił się na cały świat. Słowa Jezusa s. Faustyna zapisywała w swoim dzienniczku. Św. Jan Paweł II beatyfikował ją w 1993 r., a kanonizował w 2000 r. W tym roku też wprowadził święto miłosierdzia Bożego w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. W roku 2020 to 19.04. Podczas swej ostatniej pielgrzymki do Polski pod hasłem „Bóg bogaty w miłosierdzie” w 2002 r. św. Jan Paweł II poświęcił bazylikę miłosierdzia Bożego w Krakowie, oraz polecił Kościół i świat Bożemu miłosierdziu.

2.Prawda o Bożym miłosierdziu zawarta jest w Biblii już w Starym Testamencie. Bóg jest miłosierny, tzn., że z miłością pochyla się nad ludźmi cierpiącymi na skutek swojej słabości, niewierności, grzechów, zniewoleń, nałogów, itp. Dobry Bóg lituje się nad ludzką nędzą i dlatego chce nam pomagać i podnosić nas z naszej duchowej, moralnej i materialnej biedy. Dobry Bóg chce uwalniać i uzdrawiać nasze dusze, a niekiedy i ciała. Troszczy się o całego człowieka. Dlatego np. pierwszym ludziom, po grzechu pierworodnym sporządził ubranie ze skór i obiecał Zbawiciela (Rdz 3,15.21), głodujących Izraelitów uratował za pośrednictwem Józefa sprzedanego do Egiptu przez braci, naród wybrany wyprowadził z niewoli egipskiej przez Mojżesza, przeprowadził przez morze czerwone, karmił na pustyni manną, przepiórkami, poił wodą ze skały, wprowadził do ziemi obiecanej itp. Czynił to odpowiadając na ich wytrwałe modlitwy i błagania.

3.W Nowym Testamencie to Syn Boży jest „nowym Mojżeszem”, który wyzwolił ludzkość z niewoli szatana, grzechów, nałogów, lęków do wolności dzieci Bożych. Uczynił to przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie. Po Jego śmierci żołnierz włócznią przebił Jezusowi bok, z którego wypłynęły krew i woda, jako symbole sakramentów chrztu i Eucharystii. Dar usynowienia i nowego życia z Bogiem przyjmujemy przez wiarę, nawrócenie i chrzest św. Życie Boże otrzymane na chrzcie rozwijamy przez modlitwę, sakrament pokuty i Eucharystii, dobre czyny.


4. „Manną”, która daje nam siły w drodze do niebieskiej Ojczyzny jest Eucharystia i Komunia św. W czasie kwarantanny często jest to Msza św. w której uczestniczyliśmy za pośrednictwem mediów (np. www.msza-online.net), adoracja Najświętszego sakramentu on line (www.adoracja.net) a także Komunia św. duchowa. Komunię duchową możemy przyjąć, gdy nie mamy możliwości uczestniczenia we Mszy św. w kościele i przyjęcia komunii św. sakramentalnej. Komunię św. duchową przyjmujemy przez wiarę, pragnienie i modlitwę, aby Jezus nawiedził nasze serca, tak jak czyni to podczas komunii sakramentalnej. https://www.youtube.com/watch?v=sv8KAxhYUDY.

5. Spowiedź, sakrament miłosierdzia ustanowiony przez Jezusa w niedzielę zmartwychwstania, oczyszcza nas z grzechów. Od 19.04.2020 w kościołach może być 1 osoba na 15 m2, zatem ilość osób na Mszy św. i nie tylko zależy od wielkości kościoła. jak spowiadać się w czasie tzw. epidemii? W konfesjonałach są folie, można też umówić się na spowiedź telefonicznie i odbyć ja np. w salce parafialnej. Szczegóły w filmiku: https://www.youtube.com/watch?v=BFWL2GsHo4I. W sytuacji, gdy nie mamy możliwości się wyspowiadać, można wzbudzić w sobie tzw. żal doskonały za grzechy z miłości do Boga, który może zgładzić nawet grzechy ciężkie. Ważne, aby mieć intencje, że jak tylko będzie możliwość spowiedzi, to należy z niej skorzystać. https://www.youtube.com/watch?v=0hGpGIn-bpo.

6. Prawdę o Bożym miłosierdziu ukazał Pan Jezus także w przypowieściach o zagubionej owcy (Łk 15,1-7), drachmie (Łk 15,8-10), synu marnotrawnym (Łk 15,11-32) miłosiernym samarytaninie (Łk 10,30-37), bogaczu i Łazarzu (Łk 15,19-31), o robotnikach w winnicy (Mt 20,1-16), o faryzeuszu i celniku (Łk 18,9-14) itp. „Jezus opowiedział też niektórym, którzy uważali, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść: «Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak w duszy się modlił: „Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie: zdziercy, niesprawiedliwi, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik. Zachowuję post dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam”. A celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi, mówiąc: „Boże, miej litość dla mnie, grzesznika!” Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony». W tym fragmencie występuje faryzeusz, a wiec członek stronnictwa faryzeuszów. Faryzeusz, znaczy tyle, co oddzielony od ludzi grzesznych. Faryzeusze drobiazgowo przestrzegali różnych przepisów prawa, które sami wymyślali, interpretowali i potrafili omijać. Wiele rzeczy czynili na pokaz. Ten z przypowieści wymienia przed Bogiem swoje zasługi, natomiast nie potrafi dostrzec i przyznać się do swoich słabości, błędów, grzechów. Dlatego nie może otworzyć się na Boże miłosierdzie i przebaczenie. Celnicy pobierali podatki dla Rzymian, którzy okupowali Palestynę. Podobno mieli niskie wynagrodzenia, dlatego odbijali to sobie, oszukując ludzi i pobierając więcej, niż im wyznaczono. Niekiedy wymuszali podatki siłą. Byli uważani za zdrajców, kolaborantów, oszustów, zdzierców i złodziei. Bohater przypowieści zdaje sobie sprawę ze swojej grzeszności, dlatego stoi z daleka, z tyłu świątyni i nie ma odwagi podnieść oczu ku niebu. Bije się w piersi na znak uznania swej winy i prosi Boga o miłosierdzie. Dlatego zostaje wysłuchany. Wszyscy jesteśmy grzesznikami na skutek grzechu pierworodnego i grzechów osobistych. Nikt nie jest sprawiedliwy przed świętym Bogiem. Nikt nie jest doskonały poza Nim. Dlatego trzeba umieć przyznawać się do błędów, słabości i grzechów, umieć je wyznać Bogu i innym. Ludzką rzeczą jest błądzić, upadać, ale trwać w upadku, jest rzeczą szatańską.


7. Wszystko co czynił było podyktowane miłosierdziem, tj. nauczanie, uzdrowienia, uwolnienia od złych duchów, odpuszczanie grzechów, wskrzeszanie umarłych, rozmnożenia chleba, uciszenie burzy, itp. Aktem miłosierdzia były przede wszystkim męka, śmierć i zmartwychwstanie, przez które pojednał nas z Ojcem, otworzył niebo, wyjednał dar nowego życia z Bogiem otrzymywany na chrzcie. Warunkiem otrzymania pomocy było przyjście do Pana Jezusa, wytrwała, ufna modlitwa, wiara, zaufanie Jego miłosierdziu.

8. Jezus Chrystus powołał Kościół, aby czynił miłosierdzie podobnie jak On. W niedzielę zmartwychwstania Syn Boży przekazał apostołom i ich następcom władzę odpuszczania grzechów (J 20,19-23). W ten sposób ustanowił sakrament miłosierdzia (spowiedź). Przez św. s. Faustynę i św. Jana Pawła II wzywał do pełnienia miłosierdzia czynem (uczynki miłosierdzia co do ciała i co do duszy), modlitwą (np. koronka, różaniec) i słowem. Św. Jan Paweł II ogłosił święto miłosierdzia w I niedzielę po Wielkanocy oraz powierzył Kościół i świat Bożemu miłosierdziu w 2002 r.

9. Uczynki miłosierne wobec ciała (7): 1) głodnych nakarmić, dzielenie się żywnością 2) spragnionych napoić (a nie, dać im pieniądze), 3) nagich ubrać, (Tb 4,16) 4) podróżnych np. pielgrzymów przyjąć do domu (Iz 57,6-7) 5) chorych odwiedzać (Mk 1,29-33; Jk 5,13-14), 6) więźniów pocieszać, odwiedzać, ewangelizować (Iz 61,1; Łk 4,18), 7) umarłych grzebać (Tb 2,8). Chodzi o mądre dzielenie się żywnością, odzieżą, czasem, pieniędzmi i wspieranie potrzebujących lub organizacji charytatywnych w miarę swoich możliwości.

10. Uczynki miłosierne wobec duszy (7):  1) upominać grzeszących cierpliwie i z miłością (Mt 18,15-17; 2Tm 4,1-5), 2) nieumiejętnych pouczać, dzielić się wiedzą (2 Tm 2,23-25), 3) wątpiącym dobrze radzić, a na pewno cierpliwie wysłuchać, podzielić się swoim doświadczeniem (Joz 8,1; Mt 14, 27) 4) strapionych pocieszać (2 Kor 1,3-4), 5) krzywdy cierpliwie znosić, nie mścić się Mt 5,38-41), 6) urazy chętnie darować, przebaczać (Mt 6,14; 18,21) 7) modlić się za żywych i umarłych (1Tm 2,1). Chodzi o otwartość na potrzeby duchowe bliźnich.   

Modlitwa: Panie Jezu, dziękuję Ci za to, że objawisz mi miłosierne oblicze Ojca. Proszę otwieraj moje oczy na Bożą obecność w moim życiu. Jezu, ufam Tobie!   

Akt zawierzenia kościoła i świata miłosierdziu Bożemu dokonany przez św. Jana Pawła II w Krakowie-Łagiewnikach, 17.08.2002 r.: Boże, Ojcze miłosierny, który objawiłeś swoją miłość w Twoim Synu Jezusie Chrystusie, i wylałeś ją na nas w Duchu Świętym, Pocieszycielu, Tobie zawierzamy dziś losy świata i każdego człowieka. Pochyl się nad nami grzesznymi, ulecz naszą słabość, przezwycięż wszelkie zło, pozwól wszystkim mieszkańcom  ziemi doświadczyć Twojego miłosierdzia, aby w Tobie, trójjedyny Boże, zawsze odnajdywali źródło nadziei. Ojcze przedwieczny, dla bolesnej męki i zmartwychwstania Twojego Syna, miej miłosierdzie dla nas i całego świata! Amen+

Pytania: 1. Co to znaczy, ze Bóg jest miłosierny? (3 przykłady) 2. Na czym polega miłosierdzie w Starym Testamencie? (3 przykłady), 3. Na czym polega miłosierdzie w Nowym testamencie (3 przykłady), 4. Na czym polega tzw. żal doskonały i jakie mogą być jego skutki? 5. Wymień 3 przypowieści o miłosierdziu Bożym, 6. Wymień uczynki miłosierne co do ciała i co do duszy