Potrzeba wierzących przyjaciół – wspólnota Kościoła

  • Drukuj
Szczegóły
Kategoria: Katechezy

W tej katechezie chciałbymukazać Kościół jako wspólnotę wspólnot uczniów Jezusa. Jest ona naturalnym miejscem rozwoju naszej relacji z Jezusem oraz innymi ludźmi. Podstawą wspólnotą życia i miłości, tzw. domowym kościołem jest rodzina zbudowana na małżeństwie mężczyzny i kobiety.

 

1.W dobie tzw. pandemii korona wirusa SARS-CoV-2, doświadczamy izolacji, może samotności, braku kontaktu z innymi. W tym czasie i nie tylko, temat relacji, przyjaźni, wspólnoty, wydaje się być dla nas ważny. Przyjaciel to ktoś bliski, na kogo zawsze możemy liczyć, a zwłaszcza w trudnych chwilach. To ktoś, komu ufamy i czujemy się przy nim bezpiecznie, komu możemy się zwierzyć i kto nas wysłucha bez osądzania i oceniania. Przyjaciel, to  ktoś dyskretny, wspierający, pomocny itd. W Starym Testamencie, w księdze mądrości Syracha, jest napisane, że kto ma przyjaciela, znalazł prawdziwy skarb. „Miła mowa pomnaża przyjaciół, a język uprzejmy pomnaża miłe pozdrowienia. Żyjących z tobą w pokoju może być wielu, ale gdy idzie o doradców, [niech będzie] jeden z tysiąca! Jeżeli chcesz mieć przyjaciela, posiądź go po próbie, a niezbyt szybko mu zaufaj! Bywa bowiem przyjaciel, ale tylko na czas jemu dogodny, nie pozostanie nim w dzień twego ucisku. Bywa przyjaciel, który przechodzi do nieprzyjaźni i wyjawia wasz spór na twoją hańbę. Bywa przyjaciel, ale tylko jako towarzysz stołu, nie wytrwa on w dniu twego ucisku. W powodzeniu twoim będzie jak [drugi] ty,z domownikami twymi będzie w zażyłości. Jeśli zaś zostaniesz poniżony, stanie przeciw tobie i skryje się przed twym obliczem. Od nieprzyjaciół bądź z daleka i miej się na baczności przed twymi przyjaciółmi. Wierny bowiem przyjaciel potężną obroną, kto go znalazł, skarb znalazł. Za wiernego przyjaciela nie ma odpłaty ani równej wagi za wielką jego wartość. Wierny przyjaciel jest lekarstwem życia; znajdą go bojący się Pana” (Syr 6,5-16). W ewangeliach, to Jezus proponuje nam swoją przyjaźń na zawsze. Możemy ją nawiązać i rozwijać przez osobistą modlitwę, lekturę Pisma św., przyjmowanie sakramentów, zwłaszcza Eucharystii (również w dobie „pandemii” wirusa Sars Cov, poprzez media np. www.msza-online.net), korzystanie ze spowiedzi, adoracji także on line (www.adoracja.net). Wspólnota Kościoła zaczęła się od najmniejszej wspólnoty, czyli świętej rodziny Maryi, Józefa i Jezusa. Później były relacje przyjaźni Jezusa z uczniami i apostołami, w tym z kobietami, np. z Marią i Martą oraz ich bratem Łazarzem.

2.Temat wspólnoty jest ostatnim tematem z cyklu katechez, które stanowią  fundament naszej wiary. Była już mowa o sensie życia, a wiec o jego celu ostatecznym. W świetle Biblii i nauczania Kościoła katolickiego, celem ostatecznym jest życie, szczęście wieczne z kochającym Bogiem w niebie. Dobry Bóg kocha ludzi, w tym Ciebie w sposób osobisty i bezwarunkowy. On jest naszym i Twoim Ojcem, który stworzył nas (Ciebie i mnie) na swój obraz i podobieństwo. Jesteśmy Jego ukochanymi dziećmi. Grzech pierwszych ludzi (tzw. grzech pierworodny) i nasze grzechy osobiste, które nas raniły i ranią, oddzielają nas od Stwórcy, nie zmieniły tego, że Bóg nadal nas kocha. Dlatego posłał swojego Syna, który stał się człowiekiem w Jezusie Chrystusie. On nas wyzwolił i wyzwala z grzechu pierworodnego, grzechów osobistych, nałogowych, od lęków. Uczynił to przez to, że za nas umarł, zmartwychwstał, zesłał nam Ducha Św., ustanowił sakramenty, założył Kościół. Jezus nadal żyje w swoim Kościele, w którym nas uwalnia, uzdrawia i zbawia.

3. Jezus założył Kościół w ten sposób, że a) najpierw nauczał tłumy, z których wybrał uczniów (500 1Kor 15,1-11, 72 Łk 10,1-12). b) Z pośród nich powołał 12 apostołów, z których wybrał Piotra jako pierwszego papieża. c) Ważnym momentem była śmierć Jezusa na krzyżu, oraz krew i woda, które wypłynęły z Jego boku, jako symbole chrztu i Eucharystii (J 19,31-34). 


 

4. W dzień zesłania Ducha Św., 50 dni po zmartwychwstaniu Jezusa, św. Piotr głosił Ewangelię do wszystkich, którzy przybili na żydowskie święto. Było to święto pięćdziesiątnicy upamiętniające wydarzenie, gdy Bóg przekazał Mojżeszowi tablice przykazań i zawarł przymierze ze swoim ludem. Ludzie, którzy słyszeli nauczanie św. Piotra przejęli się do głębi swoich serc. Uwierzyli mu, nawrócili się i przyjęli chrzest. W ten sposób weszli do wspólnoty Kościoła, który wtedy „się narodził” (Dz 2,37-41).

5. Kiedy my przyjęliśmy chrzest jako małe dzieci, zostaliśmy włączeni do wspólnoty Kościoła. Kiedy nawracamy się i wierzymy w Jezusa, oddajemy Mu swoje życie i przyjmujemy Go jako jedynego Pana i Zbawiciela. Odnawiamy też wtedy swój chrzest (Rz 10,10). Tzw. „pracowitym chrztem” jest spowiedź. Katolicy, o ile to jest możliwe, powinni się spowiadać nie rzadziej niż raz w miesiącu, lub po grzechu ciężkim. Jesteśmy zaproszeni, aby odnaleźć swoje miejsce w Kościele, bo dla każdego to miejsce jest.

6. Kościół, jako wspólnota jest nam potrzebna, aby rozwijać relację z Jezusem przez:

a) słuchanie w nim słowa Bożego, modlitwę (osobistą i wspólnotową), np. adorację Najświętszego Sakramentu, nawet jeśli to jest adoracja on line (np. www.adoracja.net). 

b) przyjmowanie sakramentów, zwłaszcza Eucharystię i spowiedź, rekolekcje. Obecnie, (tj. kwiecień 2020) z powodu obostrzeń rządu spowodowanych tzw. „pandemią” korona wirusa, Eucharystia i rekolekcje są dostępne głównie w Internecie. W przypadku sporych utrudnień korzystania ze spowiedzi, jesteśmy szczególnie wezwaniu, do rachunku sumienia, wzbudzania w sobie żalu za grzechy, postanowienia poprawy, wyznawania swoich grzechów Bogu i przepraszania Go za nie, do przyznawania się do błędów i naprawiania ich.

c) budowanie relacji z innymi katolikami, np. w rodzinach i we wspólnotach,

d) ewangelizację, czynienie dobra, pomaganie innym (np. Caritas).

7. Podstawową wspólnotą katolicką powinna być rodzina, tzw. domowy kościół, gdzie rodzice dzieciom przekazują wiarę. Czynią to przez wspólną modlitwę, czytanie Pisma św., przyjmowanie sakramentów, pielęgnowanie tradycji religijnych, wzajemną pomoc, wspieranie się i pomaganie innym.

8. W Kościele jest też wiele wspólnot, grup i ruchów, które mają pomagać ludziom pielęgnować swoją wiarę, budować relację z Jezusem, jako Jego uczniowie, ewangelizować, np. ruch światło życie, grupy apostolskie, odnowa w Duchu św., Caritas, szkoły nowej ewangelizacji, grupy biblijne, mężczyźni św. Józefa, macierzanki, dzielne niewiasty, neokatechumenat, domowy kościół, itp.

Modlitwa: Panie Jezu, dziękuję Ci za to, że założyłeś Kościół  w którym mogę budować relację z Tobą słuchając słowa Bożego, modląc się, przyjmując sakramenty, ewangelizując, czyniąc dobro. Chwała Tobie Panie.

Pytania: 1. Kim jest prawdziwy przyjaciel? Podaj 3 cechy. 2. W jaki sposób Jezus zakładał Kościół? Podaj 3 etapy. 3. Co to jest „pracowity chrzest”? 4. Jak często katolicy powinni się spowiadać? 5. Po co jest nam potrzebna wspólnota kościoła? 3 przykłady, 6. Co i dlaczego jest podstawową wspólnotą katolicką?