Jak się modlić? – rozważania nt. "Ojcze nasz" - Prośba o przebaczenie
- Szczegóły
- Kategoria: O duchowości
Przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczyliśmy naszym winowajcom
1.Prawdę o tym, że potrzebujemy Bożego przebaczenia obrazuje przykład celnika stojącego w świątyni i bijącego się w piersi ze słowami: Boże miej miłosierdzie dla mnie grzesznego (Łk 18,9-14). Z powodu grzechu pierworodnego, ludzka natura została zraniona i wszyscy ludzie są grzesznikami skłonnymi do zła. Jako ludzie niedoskonali, słabi i grzeszni, upadamy i potrzebujemy Bożego Miłosierdzia (Mt 18,23-35). Popełniamy też błędy, stąd trzeba umieć je dostrzegać i przyznawać się do nich, prosząc innych o wyrozumiałość.
2. P. Jezus podkreśla wagę prośby o przebaczenie grzechów i przebaczania innym, gdy mówi, że jeśli nie chcemy przebaczyć bliźnim, to i Ojciec niebieski nam nie przebaczy (Mt 6,14). Przebaczenie jest decyzją, że chcemy odpuścić naszym krzywdzicielom, nawet wbrew poczuciu zranienia. Brak przebaczenia, żywienie urazy, niechęci, czy nienawiści, niszczy tego, kto daje sobie prawo do takiej postawy (nie chodzi o przeżywanie uczuć lecz decyzję). Dlatego przebaczenie nie powinno zależeć od tego, czy ktoś uzna swój błąd i przeprosi. Przebaczamy w sercu i nie koniecznie musimy o tym oznajmiać krzywdzicielowi. Pojednanie zależy także od drugiej strony.
3. Przykładem przebaczenia jest P. Jezus, który na krzyżu modlił się za swoich prześladowców, mimo, że oni nie okazali skruchy, lecz szydzili z Niego (Łk 23,34). Postawa Syna Bożego, wywołała skruchę jednego z łotrów i żal ludzi (Łk 23,48), którzy wracali spod krzyża bijąc się w piersi. Zmartwychwstały Pan posyła nam swego Ducha, który uzdalnia nas do przebaczania i proszenia o przebaczenie.