Rekolekcje 12 kroków - Krok 12

  • Drukuj
Szczegóły
Kategoria: Warsztaty biblijne Jezus uwalnia i uzdrawia
Strona 11 z 11

Ostatnim krokiem jest posłanie do innych ludzi: 12. „Przebudzeni duchowo w rezultacie tych Kroków, staraliśmy się nieść posłanie innym grzesznikom i ludziom z problemami, i stosować te zasady we wszystkich naszych poczynaniach. Można ten Krok wyrazić słowami podziel się swoim dobrem z innymi. Jest tyle ludzi wokół ciebie, którzy szarpią się ze swoimi problemami, uginają się pod brzemieniem swojego grzechu. Daj im nadzieję, powiedz, że można żyć i życie to nie musi być pasmem nieszczęść. Jakiś czas temu na pieszej pielgrzymce na Jasną Górę głosiłem konferencje na temat trzeźwości. Wspomagała mnie ekipa młodzieży i… anonimowi alkoholicy. Rzadko zdarza się kategoria ludzi, którzy tak chętnie dzielą się świadectwem. Świadomość, że jest się samemu obdarzonym otwiera usta. Otwierajmy usta i my mając świadomość – jak wielkim i hojnym dawcą jest Bóg.  Dokonajmy pewnego podsumowania. W pewnym ośrodku leczenia stwardnienia rozsianego pewna kobieta napisała takie słowa: „Za słabi, żeby latać, za dumni, żeby pełzać – będziemy chodzić.” W przypadku pacjentów tego ośrodka chodzi o fizyczną dosłowność, ale słowa te można odnieść i do nas wszystkich. Porzućmy mrzonki o lataniu, nie udawajmy jakiś gigantów i półbogów – jesteśmy tylko słabymi ludźmi. Niech nie ma w nas jednak zgody na małość, na grzech, który odbieram nam godność, zniewala nas i pęta, tak, że pełzamy po ziemi. Niech cieszą nas sprawy najprostsze – że możemy zwyczajnie, zdrowo i szczęśliwie żyć. Słowa, które przytoczyłem są zbieżne ze wspomnianą już dzisiaj modlitwą cesarza Marka Aureliusza: „Użycz mi, Panie, pogody ducha – bym godził się z tym, czego nie mogę zmienić; odwagi – bym zmieniał to, co zmienić mogę i mądrości – bym odróżnił jedno od drugiego.” Dwanaście Kroków to program, który może tę modlitwę zamienić w rzeczywistość. Jest to program ewangelizacji i formacji – dla każdego z nas. Chciałbym życzyć i wam i sobie, byśmy śmiało poszli tą drogą. Chciałbym byśmy doszli do celu – harmonii życia i do Boga, który jest Wszystkim.

Ks. Zbigniew Paweł Maciejewski, kapłan diecezji płockiej. Urodził się 20 kwietnia 1965 r. w Rypinie. Obecnie jest proboszczem parafii Winnica http://naszawinnica.pl. Kontakt: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. 0-501 23-18-95. Przyjął święcenia prezbiteratu w 1990 roku. W latach 1990-1991 był wikariuszem w Mławie, w par. MB Królowej Polski. W latach 1991-1996 był wikariuszem w par. św. Benedykta w Płocku-Radziwiu. W latach 1996-2000 odbył studia doktoranckie z teologii pastoralnej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 2000-2003 pracował w Wydziale Katechetycznym Kurii Diecezjalnej Płockiej. W latach 2003-2008 wrócił na wikariat do Mławy. W latach 2008-2009 był rezydentem w par. św. Bartłomieja w Płocku oraz katechetą w płockiej Małachowiance. Od 5 lipca 2009 roku w Winnicy… Oprócz proboszczowania działa w Stowarzyszeniu Pedagogów Natan, prowadzi serwis http://katecheza.natan.pl. Prowadzi rekolekcje, trochę pisze. Zainteresowania: Biblia, teologia pastoralna, ewangelizacja, katecheza. Wychowanie: Ruch Światło-Życie, Odnowa w Duchu Świętym. Ulubione kabarety: Potem, Hrabi, Kabaret Moralnego Niepokoju. Artykuł ukazał się dzięki zgodzie autora. Pochodzi ze strony www.zpm.natan.pl.