Ewangelia nadziei

Sesje i rekolekcje lectio divina - Rekolekcje ze św. Janem

Szczegóły

Kategoria: Rekolekcje biblijne

Czwarty etap formacji ucznia do dojrzałej relacji z Jezusem, to wg kard. C. M. Martiniego, lectio divina ze św. Janem, umiłowanym uczniem Pana. Jan jest bratem Jakuba, zanim został uczniem Chrystusa, był razem z Andrzejem, bratem Szymona uczniem Jana Chrzciciela.[30] Należał obok Piotra i Jakuba, do trzech najbliższych uczniów Syna Bożego. Z tego powodu był świadkiem m.in. wskrzeszenia córki Jaira[31], przemienienia na górze Tabor[32], krwawego potu i dramatycznej modlitwy Jezusa w ogrodzie oliwnym.[33] Podczas ostatniej wieczerzy, spoczywał na piersi Mistrza[34], towarzyszył Mu podczas procesu żydowskiego[35] i jako jedyny trwał przy Nim pod krzyżem. Jemu Syn Boży  powierzył  Maryję za Matkę w testamencie krzyża.[36] Jan jako pierwszy z uczniów dotarł do pustego grobu w poranek zmartwychwstania, ujrzał i uwierzył.[37] Oprócz ewangelii, jest autorem trzech listów oraz apokalipsy. Bywa nazywany mistykiem, czyli kimś zjednoczonym z Panem więzią głębokiej przyjaźni przez wiarę, nadzieję i miłość. Jan ukazuje Jezusa, który jest barankiem Bożym gładzącym grzechy świata.[38]  Jest to o tyle istotne, że uzależniony jest nie tylko człowiekiem chorym, ale też często nałogowym grzesznikiem. Jezus przemienia wodę w wino na weselu w Kanie[39], a więc jest Bogiem dyskretnie troszczącym się także o prozaiczne, materialne potrzeby ludzi, jest hojny, przynosi radość, prawdziwe szczęście, życie w obfitości. Chrystusa zostaje też ukazany jako dobry Pasterz, który troszczy się o powierzone owce i oddaje dobrowolnie za nie życie, jako jedyna brama owiec,[40] jedyna droga do Ojca, Prawda, życie. Kto Jego zobaczył, poznał, zobaczył poznał też i Ojca.[41] Jest to o tyle ważne, iż w programie 12 kroków, w literaturze wspólnot samopomocowych, piszę się o „Bogu jakkolwiek go pojmujemy”, co właściwie oznacza zupełną dowolność w rozumieniu Stwórcy.[42] Syn Boży daje wolność, niemniej Pismo św. nie przedstawia dowolności w pojmowaniu Boga. On jest Tym, który stopniowo się objawia, przez swoje słowa i czyny zapisane w Biblii, jako jedyny prawdziwy, wszechmocny, wszechobecny i odwieczny Stwórca, Pan, Prawodawca, Ojciec, Oblubieniec, Przyjaciel itp. Najpełniej objawia się, czyli daje się poznać przez swojego Jedynego Syna, Słowo, które było u Boga, było Bogiem i stało się ciałem, zamieszkało wśród ludzi.[43] Jezus jest źródłem wody żywej, który może ugasić, zaspokoić wszelkie pragnienia, głody ludzkiego serca.[44] Może je nakarmić, nasycić ponieważ jest chlebem żywym, który zstąpił z nieba, Jego ciało jest prawdziwym pokarmem, a krew prawdziwym napojem na życie wieczne. Każdy, kto spotyka się z Nim w chrzcie, spowiedzi, Eucharystii i innych sakramentach, ma życie wieczne.[45]

Uzależnieni, niejednokrotnie noszą w sobie głęboki głód, pragnienie życia duchowego, który niejednokrotnie nie może dojść do głosu na skutek uwikłania w czynny nałóg. Po odstawieniu nałogowych zachowań, niejednokrotnie, wspomniane pragnienie, pustka dają znać o sobie. Dlatego ludzie Ci też są powołani do świętości, życia duchowego, kontemplacyjnego, w czym może im pomoc modlitwa słowem Bożym oraz udział w sesjach i rekolekcjach lectio divina.  

Na koniec praktyczna uwaga. Członkowie grup samopomocowych niejednokrotnie wspierają się poprzez częste kontakty telefoniczne. Dzielą się wtedy tym, co przeżywają, oraz swoimi pokusami, obsesjami, swoją słabością. Właściwie powierzają Bogu swoje sprawy w obecności brata ze wspólnoty. Niejednokrotnie takie rozmowy kończą się wspólną modlitwą.[46] Tymczasem sesje i rekolekcje lectio divina, czy rekolekcje ignacjańskie odbywają się w klimacie pustyni, ciszy, pełnego milczenia (za wyjątkiem kilku godzin w dniu przyjazdu i wyjazdu). Uczestnicy mają mieć telefony całkowicie wyłączone i schowane, nie powinni z nich nie korzystać, dotyczy to także opcji budzenia w telefonach (uczestnicy powinni mieć swoje budziki). Jak to pogodzić z potrzebą wsparcia przez kontakt telefoniczny np. ze sponsorem? Kiedyś pewien mężczyzna, członek wspólnoty 12 – krokowej, wyjechał na 8 – dniowe rekolekcje lectio divina, z zamiarem podporządkowania się regulaminowi i nie korzystania z telefonu. Podczas pierwszej rozmowy z kierownikiem duchowym, podzielił się swoją sytuacją osoby uzależnionej. Kapłan, o dr. K. Bieliński, powiedział mu, że jeśli ktoś chory przyjeżdża na rekolekcje, to w czasie ich trwania, nie odstawia leków, a w każdym razie nie powinien tego robić. W ten sposób pozwolił temu uzależnionemu mężczyźnie, w sposób dyskretny, tak aby nie przeszkadzać pozostałym uczestnikom, korzystać z telefonicznego wsparcia. Mężczyzna skorzystał z tego zezwolenia, sam też zrozumiał po raz kolejny, że jest mu ono nie zbędne, nawet podczas takich rekolekcji. Od tamtego czasu, jeszcze kilkakrotnie uczestniczył w rekolekcjach lectio divina i w porozumieniu z kierownikami duchowymi, dyskretnie, tak by nie budzić czyjegoś zgorszenia, dzwonił do swoich braci ze wspólnoty, korzystając z ich pomocy. W ten sposób nie narażał swojej trzeźwości na szwank i niejako, nie wystawiał Boga na próbę. Znane są jednak też takie przypadki, gdy uczestniczy wspólnot samopomocowych zachowują pełne milczenie np. podczas rekolekcji ignacjańskich. Tak więc wydaje się, że jest tu potrzebne indywidualne rozeznanie.

• « poprz.
• nast. »