Zesłanie Ducha Świętego

• 

Szczegóły

Kategoria: Rok liturgiczny

W VIII niedzielę po Wielkanocy obchodzimy uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Wspominamy wtedy zstąpienie Bożego Ducha na Apostołów oraz uczniów zgromadzonych w wieczerniku w dniu pięćdziesiątnicy.

Przy okazji tej uroczystości warto przypomnieć i na nowo uświadomić sobie jaka jest rola Ducha Świętego w życiu chrześcijanina. Na początek przywołajmy słowa tzw. sekwencji, czyli pieśni wzywającej Ducha Świętego śpiewanej przed Ewangelią podczas liturgii uroczystości Zesłania Ducha Świętego:

„Przybądź, Duchu Święty, spuść z niebiosów wzięty Światła Twego strumień. Przyjdź, Ojcze ubogich, Dawco darów mnogich, przyjdź, światłości sumień. O najmilszy z Gości, słodka serc radości, Słodkie orzeźwienie. W pracy Tyś ochłodą, W skwarze żywą wodą, W płaczu utulenie. Światłości najświętsza! Serc wierzących wnętrza Poddaj swej potędze! Bez Twojego tchnienia cóż jest wśród stworzenia? Jeno cierń i nędze! Obmyj, co nieświęte, Oschłym wlej zachętę, ulecz serca ranę! Nagnij, co jest harde, rozgrzej serca twarde, prowadź zabłąkane. Daj Twoim wierzącym, w Tobie ufającym, siedmiorakie dary! Daj zasługę męstwa, daj wieniec zwycięstwa, daj szczęście bez miary! Amen, Alleluja!”

1.Pięćdziesiątnica.

Apostołowie i uczniowie po wstąpieniu Jezusa do nieba, oczekiwali modląc się na wypełnienie Jego obietnicy (Dz 1,12-14). Duch Święty zstąpił na modlących się, w dniu pięćdziesiątnicy nazywanym inaczej świętem tygodni. Święta te miały miejsce 7 tygodni po święcie paschy i były dziękczynieniem za plony. Stanowiły jakieś zwieńczenie żniw rozpoczętych po passze. Z drugiej strony według R. Cantalamessy w dniu pięćdziesiątnicy obchodzono także pamiątkę otrzymania tablic dekalogu i nadania prawa na Górze Synaj, wspomnienie zawarcia przymierza oraz ukonstytuowanie się narodu wybranego. Tak więc było to jedno z ważniejszych dla Izraelitów uroczystości obchodzonych w Jerozolimie w której znajdowała się świątynia.  Z tego powodu do świętego miasta zjeżdżali pobożni Żydzi z całego kraju oraz z innych zakątków imperium rzymskiego (tzw. diaspory). Tymczasem apostołowie przebywali razem z Maryją w sali wieczernika, lub domu Marii matki Jana Marka modląc się i oczekując na dar Pocieszyciela. Tak przy okazji, to my wiemy, kiedy zstąpił Duch na uczniów, apostołów i przyzwyczailiśmy się do tego, że nastąpiło to w dniu pięćdziesiątnicy, ale nic nie wskazuje na to, że apostołowie również wiedzieli, że wtedy to się stanie! Byli więc przypuszczalnie tak samo zaskoczeni jak inni ludzie… Bóg niejednokrotnie nas zaskakuje…

Z opisu tego wydarzenia zawartego w Dziejach Apostolskich wynika, że zstąpieniu Ducha Świętego, towarzyszył szum z nieba i uderzenie gwałtownego wichru oraz języki ognia oraz dar mówienia obcymi językami (Dz 2,1-4). Przy tym jak twierdzą bibliści, chodzi tu o rzeczywisty dar posługiwania się językami innych narodowości, a nie znany nam w środowiskach odnowy charyzmatycznej dar tzw. glosolalii, czyli śpiewu w językach niezrozumiałych dla osób posługujących się nimi i innych słuchających tych języków.

Zjawisko to spowodowało, że na miejsce zstąpienia Ducha zbiegli się tłumnie przybyli na święto pielgrzymi zaintrygowani tym co się działo, podobnie jak i teraz się zdarza, gdy zdarzy się np. wypadek… I wtedy objawia się niezwykła przemiana, jaka nastąpiła w Apostołach, wystraszonych i zamkniętych wcześniej z obawy przed Żydami… Piotr, który w czasie procesu zaparł się Jezusa, teraz stanął razem z pozostałymi apostołami i odważnie przemówił do tłumu. Wygłosił nie przygotowane kazanie, bo przecież nie mógł przewidzieć czasu wylania Ducha… Staje w obronie apostołów oskarżanych o… nadużycie alkoholu…W pewnym momencie wprost stwierdził, że jego słuchacze zabili Jezusa, którego później Bóg wskrzesił z martwych. (Dz 2,14-36). Ponieważ mówił do Żydów, stąd obficie cytował z pamięci Stary Testament. Następnie odważnie wezwał do wiary i nawrócenia oraz przyjęcia chrztu, tych, którzy pytali go o to, co mają czynić (Dz 2,37-39). Rzecz niesamowita, nawraca się trzy tysiące ludzi!

 

2.Szkoła Jezusa

I tu mała dygresja. Z Dziejów apostolskich wynika, że apostołowie inni uczniowie głosili ewangelię wzywali do wiary, nawrócenia i chrzcili (Dz 8,14-16), np. diakon Filip ochrzcił dworzanina etiopskiego (Dz 8,26-39) Piotr - dom celnika Korneliusza (Dz 10,44-48), Ananiasz - Pawła po nawróceniu (Dz 9,17-19), Paweł - strażnika więzienia w Filippi (Dz 16,25-33) itp. Skąd jednak apostołowie mieli wiedzieć jak to robić, gdyby wcześniej się tego nie nauczyli? W ewangeliach Mateusza i Marka zamieszczony jest ostatni rozkaz Jezusa przed wniebowstąpieniem: apostołowie mają iść na cały świat, głosić ewangelię, czynić uczniów i chrzcić (Mk 16,14-18; Mt 28,16-20). Do misji nauczania Jezus przygotowywał ich już wcześniej rozsyłając ich na prace apostolskie, gdzie mieli głosić królestwo Boże, przepowiadać ewangelię, wzywać do nawrócenia, namaszczać olejem i uzdrawiać, wskrzeszać umarłych, uwalniać od złych duchów (Mk 6,7-11; Mt 10, 5-15; Łk 9,2-5). Pan Jezus wysłał także 72 uczniów, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali (Łk 10,1-12). Nie ma mowy w tych tekstach o chrzcie, ale ewangelista Jan dodaje w swojej ewangelii wzmiankę o tym, że Jezus chrzcił (J 3,22-30), a także że chrzcili Jego uczniowie (J 4,1-3). Są to drobne wtrącenia, które mogą niemal umknąć uwagi. Do tego dochodzi nocna rozmowa z Nikodemem, którym Jezus mówi o ponownym narodzeniu z wody i Ducha Św., czyli o chrzcie (J 3,1-21). W Komentarzu znalazłem potwierdzenie, że rzeczywiście Chrystus udzielał chrztu.[1] Specjaliści zastanawiali się, czy był to chrzest pokutny, czy też sakramentalny. Nie jestem biblistą, ale nie widzę powodu dla którego Jezus miałby niejako powielać chrzest janowy. Natomiast wydaje mi się sensowne przypuszczenie, że Jezus sam udzielał chrztu sakramentalnego ludziom, w tym swoim uczniom i oni również udzielali takiego samego chrztu najpierw „owcom, które poginęły z domu Izraela” (Mt 10,5-7). Nakaz chrzcielny udzielony po zmartwychwstaniu byłby naturalną kontynuacją tego dzieła, skierowana już do wszystkich narodów…  Apostołowie mogli by mieć przykład samego chrzczącego Jezusa, doświadczenie przyjęcia chrztu od Niego, no i polecenie Jezusa o którym wspomniałem… Oczywiście nie mogę tu mieć żadnej pewności i mogę się mylić…

 

3.Przyjdź Duchu Święty

W księdze Dziejów Apostolskich, znajdują się jeszcze inne opisy zstąpienia Ducha Świętego w odpowiedzi na modlitwę chrześcijan. Każdy z nas otrzymał dar Ducha  Świętego podczas sakramentów chrztu i bierzmowania. Jego mocą odpuszczane są nam grzechy w sakramencie pokuty (J 20,19-23). On przychodzi do nas, gdy przyjmujemy Komunię Świętą. Duch Święty umożliwia prawdziwą, tj. ofiarną i bezinteresowną miłość, przebaczanie. Jest to niezwykle ważne na co dzień, ale również, gdy ludzie w różnych rejonach globu zmagają się ze skutkami klęsk żywiołowych. Sytuacja ta wymaga od chrześcijan i ludzi dobrej woli mobilizacji, solidarności, ofiarności, itp.

Podobnie jest z zaangażowaniem się w życie społeczne czy polityczne, np. w obliczu wyborów prezydenckich, samorządowych, parlamentarnych, czy referendów. Każdy uprawniony do głosowania, powinien poczuwać się do odpowiedzialności za kraj w którym żyje, dokonując wyboru zgodnie ze swoim sumieniem… Winno być ono formowane w oparciu o Dekalog, Biblie, nauczanie Kościoła…

Ktoś powiedział, że Duch Święty jest dyskretny jak woda w herbacie lub kawie, coca coli. Mało kto zwraca na nią uwagę. Podobnie jest z Duchem Bożym. Czy potrafimy Mu dziękować za Jego obecność? Czy zwracamy się do Niego na co dzień z prośbą o prowadzenie?  Czy oddajemy Mu cześć jako Bogu, bo przecież jest trzecią Osobą Boską, który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę, jak wyznajemy w credo…

Bądź uwielbiony Duch Przenajświętszy, który pochodzisz od Ojca i Syna, który przemawiałeś przez proroków. Twoją mocą począł się Syn Boży w łonie Maryi Dziewicy. Ty wyprowadziłeś Jezusa na pustynię, aby się modlił. Twoją mocą głosił ewangelii, uzdrawiał chorych, wskrzeszał umarłych, odpuszczał grzechy i wypędzał złe duchy. Chwała Tobie Jezu, Boże Ojcze i Duchu Święty, Trójco przenajświętsza! Duchu Boży, Ty zstąpiłeś na apostołów w dniu pięćdziesiątnicy, uzdalniając ich do kontynuowania dzieła Jezusa, prosimy przyjdź i dziś zstąp na nas, ożywiaj naszą wiarę, nadzieję i miłość, uzdalniaj nas do przepowiadania ewangelii, do ewangelizacji i do dawania świadectwa o Zmartwychwstałym…

 P. Chrabąszcz