Bóg Trójjedyny w życiu człowieka - Dar chrztu
- Szczegóły
- Kategoria: Rok liturgiczny
3.Dar chrztu świętego
Jan Paweł II w adhortacji o apostolstwie świeckich, Christifideles laici, napisał, iż słowa wypowiedziane do Jezusa nad brzegami Jordanu: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie” (Mk 1,11), kieruje Bóg Ojciec do każdego człowieka w momencie chrztu. Przez chrzest bowiem, stajemy się ukochanymi synami i córkami w Synu, przez łaskę.
Przez grzech pierworodny ludzie utracili stan pierwotnej sprawiedliwości i bliskości z Bogiem, zrywając z Nim więź. Nadal pozostajemy stworzeniami Odwiecznego, ale Jego dziećmi, stajemy się przez wiarę, nawrócenie i łaskę chrztu. Bóg niejako pyta się: czy chcesz być moim dzieckiem? Czyni tak, ponieważ szanuje naszą wolność i się nie narzuca. W przypadku chrztu małych dzieci, wiarę w ich imieniu wyznają rodzice oraz rodzice chrzestni. Przez chrzest stajemy się wiec przybranymi dziećmi Boga Ojca, braćmi Jezusa oraz mieszkaniami Ducha Świętego. Tak więc poprzez ten sakrament, chrześcijanie zostają włączeni w wewnętrzne życie Trójcy Przenajświętszej. M.in. dzięki temu sakramentowi formułowały się też pierwsze wyznania wiary w Trójcę.
4.Trynitarne credo
Chrześcijańskie wyznanie wiary, tzw. symbol nicejsko-konstantynopolitański został ułożony na soborach w Nicei w 325 r. i Konstantynopolu w 381 r. czyli w IV w. Jest on wspólny dla wszystkich wyznawców Chrystusa i posiada strukturę trynitarną. Na samym początku jest w nim mowa o jednym Bogu stworzycielu nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych, a także niewidzialnych (wszechświata, aniołów i ludzi), następnie o Synu Bożym, zrodzonym, a nie stworzonym, współistotnym Ojcu, który ma taką samą boską naturę jak Bóg Ojciec, będąc światłością ze światłości. Słowo Przedwieczne, Syn Boży, dla nas ludzi i naszego zbawienia zstąpił z nieba i za sprawą Ducha Świętego począł się w łonie Maryi Dziewicy, stając się człowiekiem. Następnie w wyznaniu wiary jest mowa o odkupieńczej śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa oraz o Jego wniebowstąpieniu i powtórnym przyjściu na sąd ostateczny. Z kolei Duch Święty przedstawiony został jako Pan (czyli Bóg) i Ożywiciel (dający życie Boże, czyli łaskę uświęcającą po raz pierwszy na chrzcie, a później w innych sakramentach), który pochodzi od Ojca i Syna, lub od Ojca przez Syna (jak formułują tę prawdę wiary chrześcijanie prawosławni), oraz mówił przez proroków.
Credo odmawiamy podczas każdej niedzielnej Eucharystii, a także uroczystości liturgicznych. Podobnie trynitarny charakter ma starożytny hymn „chała na wysokości Bogu”, oraz tzw. mała doksologia: chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
Prof. Anna Świderkówna słusznie twierdzi, że mimo wszelkim trudności z rozumieniem i wiarą w tajemnicę Trójcy Świętej, nie można zbyt łatwo z niej zrezygnować, gdyż wówczas niczym nie różnilibyśmy się od wyznawców judaizmu bądź muzułmanów…