Wspólnota, miejsce rozwoju relacji z Jezusem i innymi.

Temat wspólnoty jest ostatnim tematem z cyklu katechez, które stanowią  fundament naszej wiary.

Była już mowa o sensie życia, a wiec o jego celu ostatecznym. W świetle Biblii i nauczania Kościoła katolickiego, celem ostatecznym jest życie, szczęście wieczne z Bogiem w niebie. Dobry Bóg kocha ludzi, w tym Ciebie w sposób osobisty i bezwarunkowy. On jest naszym i Twoim Ojcem, który stworzył nas (Ciebie i mnie) na swój obraz i podobieństwo. Jesteśmy Jego ukochanymi dziećmi. Grzech pierwszych ludzi (tzw. grzech pierworodny) i nasze grzechy osobiste nie zmieniły tego, że Bóg nadal nas kocha. Dlatego posłał swojego Syna, który stał się człowiekiem w Jezusie Chrystusie. On nas wyzwolił i wyzwala z grzechu pierworodnego, grzechów osobistych i nałogowych. Uczynił to przez to, że za nas umarł, zmartwychwstał, zesłał nam Ducha Św., ustanowił sakramenty, założył Kościół. Jezus nadal żyje w swoim Kościele, w którym nas uwalnia, uzdrawia i zbawia.

1. Jezus założył Kościół w ten sposób, że najpierw nauczał tłumy, z których wybrał uczniów (500 1Kor 15,1-11, 72 Łk 10,1-12). Z pośród nich powołał 12 apostołów, z których wybrał Piotra jako pierwszego papieża. Ważnym momentem była śmierć Jezusa na krzyżu, oraz krew i woda, które wypłynęły z Jego boku, jako symbole chrztu i Eucharystii (J 19,31-34). 

2. W dzień zesłania Ducha Św., 50 dni po zmartwychwstaniu Jezusa, św. Piotr głosił Ewangelię do wszystkich, którzy przybili na żydowskie święto. Było to święto pięćdziesiątnicy upamiętniające wydarzenie, gdy Bóg przekazał Mojżeszowi tablice przykazań i zawarł przymierze ze swoim ludem. Ludzie, którzy słyszeli nauczanie św. Piotra przejęli się do głębi swoich serc. Uwierzyli mu, nawrócili się i przyjęli chrzest. W ten sposób weszli do wspólnoty Kościoła, który wtedy „się narodził” (Dz 2,37-41).

3. Kiedy my przyjęliśmy chrzest jako małe dzieci, zostaliśmy włączeni do wspólnoty Kościoła. Kiedy nawracamy się i wierzymy w Jezusa, oddajemy Mu swoje życie i przyjmujemy Go jako jedynego Pana i Zbawiciela. Odnawiamy też wtedy swój chrzest (Rz 10,10). To powoduje, że jesteśmy zaproszeni, aby odnaleźć swoje miejsce w Kościele.

4. Kościół jest nam potrzebny aby rozwijać relację z Jezusem przez:

a) słuchanie w nim słowa Bożego, modlitwę (osobistą i wspólnotową), np. adorację Najświętszego Sakramentu,

b) przyjmowanie sakramentów, zwłaszcza Eucharystię i spowiedź, rekolekcje,

c) budowanie relacji z innymi katolikami, np. w rodzinach i we wspólnotach,

d) ewangelizację, czynienie dobra, pomaganie innym (np. Caritas).

5. Podstawową wspólnotą katolicką powinna być rodzina, gdzie rodzice dzieciom przekazują wiarę. Czynią to przez wspólną modlitwę, przyjmowanie sakramentów, pielęgnowanie tradycji religijnych, wzajemną pomoc, wspieranie się i pomaganie innym.

6. W Kościele jest też wiele wspólnot, grup i ruchów, które mają pomagać ludziom pielęgnować swoją wiarę, budować relację z Jezusem, jako Jego uczniowie, ewangelizować, np. ruch światło życie, grupy apostolskie, odnowa w Duchu św., Caritas, szkoły nowej ewangelizacji, grupy biblijne, mężczyźni św. Józefa, macierzanki, dzielne niewiasty, neokatechumenat, domowy kościół, itp.

Modlitwa: Panie Jezu, dziękuję Ci za to, że założyłeś Kościół  w którym mogę budować relację z Tobą słuchając słowa Bożego, modląc się, przyjmując sakramenty, ewangelizując, czyniąc dobro. Chwała Tobie Panie.