Homoseksualizm

  • Drukuj
Szczegóły
Kategoria: Katechezy
Strona 1 z 2

Czym właściwie jest homoseksualizm? Orientacją, czymś wrodzonym, a może nabytym? Może uzależnieniem?

W 1973 r. Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne pod wpływem silnych nacisków środowisk homoseksualnych wykreśliło homoseksualizm z listy chorób. Podobnie uczyniła to w  1991 r. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO). W 1994 r. parlament europejski ogłosił rezolucję domagająca się usunięcia wszelkich przeszkód w zawieraniu „małżeństw” homoseksualnych i adopcji dzieci.

1.Homoseksualizm jest ukierunkowaniem uczuciowym i seksualnym na osoby tej samej płci. Wiele wskazuje na to, że mamy tu do czynienia z uzależnieniem emocjonalnym, a także od zachowań seksualnych, występującym w ramach tzw. zespołu uzależnienia w sferze seksualnej. Wspomniany zespół obejmuje m.in. takie zachowania jak: nałogowa masturbacja, oglądanie pornografii, współżycie przed i pozamałżeńskie, uwodzenie, wykorzystywanie, podglądanie, ekshibicjonizm, seks z przedmiotami, zwierzętami itd. Świadczy o tym nietrwałość związków jednopłciowych (średnio ok. 1,5 roku, przy częstych zdradach) oraz częste zmiany partnerów. W środowisku homoseksualnym statystycznie częściej występują przypadki uwiedzenia, pedofilii, chorób wenerycznych, przestępstw na tle seksualnym (www.stopgender.pl). Prawdopodobnie mamy też do czynienia z jakimś zaburzeniem tożsamości płciowej. Chodzi o to że, prawdopodobnie, osoby w związkach homoseksualnych niejednokrotnie naśladują pary heteroseksualne. Np. w związku dwóch mężczyzn, jeden z nich „wchodzi” w rolę kobiety, a drugi partnera takiej osoby, natomiast w związku dwóch kobiet, jedna z nich niejako przyjmuje „męską rolę”. To nienaturalne przyjmowanie roli osoby płci przeciwnej bywa widoczne w zachowaniu, sposobie bycia, ubierania się itp.

2. Przyczyny homoseksualizmu nie są do końca znane. Twierdzenie, że jest on genetycznie uwarunkowany nie ma naukowego potwierdzenia. Natomiast należą tu m.in: nieprawidłowe relacje z rodzicami, zwłaszcza z ojcem, uwiedzenie, wykorzystanie, itp. W wielu krajach w wychowaniu, tj. już na poziomie żłobka, czy przedszkola (tzw. „równościowe przedszkole”) coraz bardziej obecna staje się ideologia gender. Według tej teorii, płeć nie jest cechą wrodzoną lecz nabytą poprzez wychowanie, czyli czymś, co można niemal dowolnie kształtować. „Wychowywanie” w takim duchu może w głęboki sposób zaburzyć normalny rozwój małych dzieci, które przyjmują wszystko bezkrytycznie i są najbardziej podatne na wpływ oraz manipulację. Otóż taka „edukacja”, a właściwie deprawacja, może poważnie zaburzyć ich identyfikację płciową i prowadzić do postaw oraz zachowań homoseksualnych.

3.  Skutki trwania w homoseksualizmie są  fatalne, pogłębiające się zniewolenie, zwiększone ryzyko zachorowania na choroby weneryczne, w tym AIDS, geje żyją 8-20 lat krócej niż pozostali mężczyźni. Lesbijki częściej mają większą masę ciała, są bardziej podatne na depresję, nadużywanie alkoholu, uzależnienia od nikotyny, leków, narkotyków, istnieje większe ryzyko zachorowania na raka piersi i dróg rodnych.

4. Ocena etyczna. Ani Biblia ani Kościół nie potępia osób o skłonnościach homoseksualnych, lecz postawy i czyny homoseksualne, jako zdecydowanie niemoralne (Rdz 19,1-11; Rz 1,24-27;KKK 2357–2359). Homoseksualiści wezwani są do życia w czystości oraz odpowiedzialności za swoje życie. Terapia jest możliwa.[1] Są różne możliwości leczenia Np. program „Odwaga”, grupa wsparcia, np. „Pascha”, „Nowe drogi”, poradnia „Cyrenejczyk” (zob.www.homoseksualizm.eu). Można też rozważyć udział w warsztatach „strumienie życia” www.strumieniezycia.pl i modlitwę o uwolnienie, np. według modelu 5-ciu kluczy, (www.dom.jezuici.pl). 

4. Parady i marsze homoseksualistów wydają się być okazją do promowania tego stylu życia (homoideologia i homopropaganda) oraz domagania się rzekomych „praw”, np. do legalizacji „związków”, zawierania „małżeństw”, adopcji dzieci, edukacji homoseksualnej w szkołach itp. Wszystko to najprawdopodobniej ma służyć do pewnego komfortu trwania w nienaturalnym stanie (homoseksualizmu), oraz stopniowego oswajania społeczeństwa z patologią (np. najpierw ustawa o związkach partnerskich, a później legalizacja „małżeństw” i adopcja dzieci). Wszelkie inne spojrzenia (niż te które prezentują sami homoseksualiści) na homoseksualizm traktowane są jako homofobia, dyskryminacja, nietolerancja, „mowa nienawiści” itp. Tymczasem to aktywiści homoseksualni nie tolerują tych, którzy myślą inaczej niż oni. Dlatego aktywiści ci są agresywni i nietolerancyjni wobec inaczej myślących. Zmierzają  też do zmiany prawa, które miałoby karać inaczej  myślących niż oni. Kilka lat temu w Szwecji pastor został osadzony w więzieniu za to, że podczas kazania nazwał zachowania homoseksualne grzesznymi (homoteterroryzm).