Wierzę w moc Ducha Świętego
- Szczegóły
- Kategoria: Katechezy
1. W tej katechezie chciałbym ukazać tożsamość i rolę Ducha Św. w życiu chrześcijańskim.
Duch św. jest nazywany duchem prawdy, rozsądku, mądrości, miłości. Św. Paweł pisał w liście do swego przyjaciela, młodego biskupa Tymoteusza, że nie dał nam Bóg ducha lęku, ale mocy, miłości i trzeźwego myślenia (2 Tm 1,7). Myślę, że jest dużo zamętu wobec tzw. „pandemii” koronawirusa, może być sporo lęków o życie i zdrowie swoje i naszych bliskich, o finanse (wielu ludzi straciło pracę). Właśnie teraz, jak nigdy, jest nam potrzebny Duch prawdy, rozsądku, trzeźwego myślenia, a także duch miłości, cierpliwości, opanowania, życzliwości, wyrozumiałości, przebaczenia, żalu za grzechy itd.
2. W dzień zmartwychwstania Jezus przyszedł do uczniów zamkniętych z obawy przed Żydami. Przeszedł przez zamknięte drzwi i przyniósł uczniom dar przebaczenia i pokoju, oraz dar Ducha Św. na odpuszczenie grzechów. „Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Przyjmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane» (J 20,19-23). Jezus chce także dzisiaj, teraz dać nam przebaczenie i pokój, chce udzielić nam Ducha Św., który oczyści nasze sumienia z grzechów i ukoi skołatane nerwy.
3. Normalnym sposobem odpuszczenia grzechów jest spowiedź, ustanowiona przez Jezusa w dzień zmartwychwstania, kiedy udzielił On apostołom i ich następcom (biskupom i kapłanom) władzy odpuszczania grzechów słowami „Przyjmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”. Natomiast obecnej sytuacji od 25.03 do 19.03.2020 w kościele nie może być więcej niż 5 osób. Osoby do 18 r. życia nie mogą wychodzić z domów bez rodzica lub opiekuna prawnego. Niektórzy nawet, gdyby mogli iść do kościoła do spowiedzi, to się boją np. zarażenia. Wszystko to sprawia, że skorzystanie ze spowiedzi, staje się bardzo utrudnione. W tej sytuacji pasterze Kościoła podpowiadają, że można skorzystać z tzw. żalu doskonałego za grzechy, tj. żalu z miłości do Boga. Dzięki niemu można uzyskać odpuszczeni grzechów ciężkich. Potrzebna jest jeszcze intencja, że kiedy pojawi się możliwość spowiedzi, to z niej skorzystamy. Generalnie, jak już pisałem, trzeba zrobić rachunek sumienia, od ostatniej spowiedzi, np. wg klucza 10 przykazań, przeprosić Boga za grzechy swoimi słowami,, lub korzystając z jakiejś modlitwy, np. Ojcze nasz, „o mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia”, lub jeszcze innych. Trzeba postanowić poprawę, wyznać Bogu swoje grzechy na modlitwie i spróbować je naprawić, np. kogoś przeprosić. Ważne żeby umieć przyznać się przed sobą, przed Bogiem i innymi do błędu. Nikt nie jest doskonały. W tym wszystkim pomaga nam Duch św. Poniżej filmik o żalu doskonałym za grzechy. https://www.youtube.com/watch?v=0hGpGIn-bpo
4.Pan Jezus nazywał Ducha Św. pocieszycielem, wspomożycielem, adwokatem, obrońcą, Duchem Prawdy (por. J 14,15-18; 16,5-15). On miał przypominać uczniom słowa Jezusa, uzdalniać ich do wzajemnej życzliwości, miłości, przebaczania, dawania świadectwa o Nim, do słuchania i głoszenia słowa Bożego, mężnego życia i wyznawania wiary.
5.W wyznaniu wiary nazywamy Ducha Św. Panem, podobnie jak Jezusa i Boga Ojca. Jest tak dlatego, że Duch Św. jest trzecią Osobą Boską i ma taką samą godność jak pozostałe Osoby Trójcy Św. W Biblii Jego symbolami są: woda (gasi pragnienie, gasi płomień namiętności, oczyszcza, daje życie, ożywia) ogień (spala nieczystości, ogrzewa miłością, daje światło poznania woli Bożej), gołębica (symbol Ducha, który spoczął na Jezusie podczas chrztu w Jordanie), wiatr (orzeźwia), palec Boży (którym Jezus wyrzucał złe duchy).
6. W Starym Testamencie był obecny przy stworzeniu świata i ludzi. To on przemawiał przez proroków do Izraelitów wzywając ich do pokuty, nawrócenia, powrotu do Boga. W Nowym Testamencie Jezus został poczęty mocą Ducha Św. (to On wyprowadził Jezusa na pustynię (Mt 4,1). Jego mocą Syn Boży odpuszczał grzechy, wyrzucał złe duchy, uzdrawiał i dokonywał cudów nad naturą, np. rozmnożył chleb dla głodnych ludzi.
4. Jezus obiecał apostołom Ducha Św. (Dz 1,4-5). Obietnica ta wypełniła się 50 dni po zmartwychwstaniu w święto będące pamiątką otrzymania prawa na górze Synaj (Dz 2,1-4). Dotyczy ona także nowego serca w którym wypisane jest Boże prawo, czyli przykazanie miłosci Boga i bliźniego, dekalog (Ez11,19-20; Jr 31,31-34). Od tego momentu apostołowie żyli pełniej słowem Bożym, przykazaniami i z mocą świadczyli o Jezusie, odpuszczali grzechy (J 20,20-23) i dokonywali cudów takich jak On. Podobne znaki mają miejsca także dzisiaj.
5. Duch Św. nazywany jest także ożywicielem. Chodzi o to, że daje on życie Boże (łaskę uświęcającą) po raz pierwszy na chrzcie oraz w innych sakramentach. Otrzymaliśmy Ducha Św. podczas sakramentów chrztu i bierzmowania. Wtedy zostały nam dany także zestaw 7 darów Ducha Św. (rozumu, mądrości, rady, umiejętności, męstwa, pobożności i bojaźni Bożej). Pomagają nam one odczytać i zrealizować wolę Bożą. Duch św. przychodzi także, gdy się modlimy oraz przyjmujemy sakramenty. To On uzdalnia nas do żalu za grzechy, przebaczenia, modlitwy, dobrego życia, miłości, itd. On daje nam też tzw. owoce Ducha (Ga 5,22), tj. miłość, radość, pokój, uprzejmość, cierpliwość, opanowanie, czystość, skromność, łagodność, wierność, itd.) Pomagają nam w codziennym życiu. To Duch św. Pomaga nam tworzyć dobre więzi: koleżeńskie, przyjaźni, miłości, itp.
6. Charyzmaty – specjalne dary Ducha Św., którymi ludzie obdarowani mają służyć wspólnocie Kościoła, pomagać innym ludziom (1 Kor, 12,1-11), np. proroctwa, uzdrawiania, uwalniania, ewangelizowania, nauczania, przewodzenia, pocieszania, mówienia językami, charyzmaty zakonów (np. dominikanie, bonifratrzy, albertyni, itp.) Za rozeznanie darów odpowiedzialni są pasterze kościoła, czyli papież, biskupi i kapłani.
Modlitwy: 1.Przyjdź Duchu Święty i ożyw Boże życie we mnie! Proszę ożywiaj, umacniaj moją wiarę, nadzieję i miłość. Pozwól mi dostrzec miłość Boga Ojca do mnie, obecność Jezusa w moim życiu i w drugim człowieku. Oświeć mój rozum, moje sumienie. Przypomnij mi moje grzechy i uzdolnij do żalu za nie. Uzdalniaj mnie do przebaczania i pojednania.
2. Spowiedź powszechna. Spowiadam się Bogu wszechmogącemu i wam bracia i siostry, że bardzo zgrzeszyłem myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem. Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina. Przeto błagam Najświętszą Maryję zawsze Dziewicę, wszystkich Aniołów i świętych i was bracia i siostry, o modlitwę za mnie do Pana Boga naszego. Niech się zmiłuje nad nami Bóg wszechmogący i odpuściwszy nam grzechy doprowadzi nas do życia wiecznego. Amen.
3.Akt wiary. Wierzę w Ciebie, Boże żywy, w Trójcy jedyny, prawdziwy; Wierzę, coś objawił Boże, Twe słowo mylić się nie może. Akt nadziei. Ufam, Tobie, boś Ty wierny, wszechmogący i miłosierny; Dasz mi grzechów odpuszczenie, łaskę i wieczne zbawienie. Akt miłości. Boże, choć Cię nie pojmuję, jednak nad wszystko miłuję. Nad wszystko, co jest stworzone, Boś Ty dobro nieskończone. Akt żalu: Ach żałuję za me złości, jedynie dla twej miłości. Bądź miłościw mnie grzesznemu, do poprawy dążącemu.
Pytania: 1. Kim jest Duch św.? 2. Jak nazywany jest Duch św. i co to oznacza (3 przykłady). 3. Wymień 7 darów Ducha św. W czym nam pomagają? 4. Wymień 6 owoców Ducha św. 5. Co to są charyzmaty i do czego służą? 6. Kiedy i w jaki sposób Jezus ustanowił sakrament pokuty?