Dary, owoce i charyzmaty Ducha Świętego

  • Drukuj
Szczegóły
Kategoria: Katechezy
Strona 1 z 4

1. Według proroka Izajasza (VI w p.n.e) zapowiadany Mesjasz (pomazaniec wybrany przez Boga, jako kapłan, prorok i król) miał być pełen darów Ducha Św. (Iz 11,1-2). Jezus począł się mocą Ducha św., Duch Boży spoczął też na Nim podczas chrztu w Jordanie (Mk 1,9-11). Mocą Ducha Św. Jezus odpuszczał grzechy, uzdrawiał chorych, wypędzał złe duchy, wskrzeszał umarłych. Prawdopodobnie P. Jezus chrzcił, na Jego polecenie chrzcili również apostołowie, zwłaszcza po zesłaniu Ducha Św. w dniu pięćdziesiątnicy (Dz 2,1-4).

 2. 7 darów Ducha oznacza ich pełnię. Otrzymujemy je podczas chrztu, a pomnażane są przy bierzmowaniu. Są one trwałymi dyspozycjami, które oświecają nasz rozum aby rozpoznawać natchnienia Ducha Św. i umacniają wolę by je realizować. Dary mądrości, rozum, rady,  umiejętności służą rozeznawaniu woli Boga, aby rozróżniać dobro od zła, prawdę od fałszu, rozpoznawać Boży plan zbawienia i być posłusznym Jezusowi. Dary męstwa pobożności i bojaźni Bożej uzdalniają do wytrwałości w wierze, odważnego świadczenia o Jezusie, mimo przeciwności, oraz do czci, szacunku, miłości i ufności wobec Boga, by Go nie obrażać grzechami.

3. Św. Paweł pisze także o owocach Ducha Św., czyli pozytywnych cechach, które sprawia w nas Duch św., jeśli z Nim współpracujemy. Są to miłość, radość, pokój, cierpliwość, dobroć, życzliwość, wierność, łagodność, opanowanie, uprzejmość (Ga 5,22-23). Pisze także o charyzmatach, czyli darach przeznaczonych do posługi innym, np. darze prorokowania, nauczania, uzdrawiania, mówienia językami, tłumaczenia ich (1 Kor 12,27-31). Jednak największym darem jest miłość, jako bezinteresowna służba (1 Kr 13).

4.Potrzeba modlitwy, słuchania Słowa Bożego, życia sakramentalnego i czynienia dobra, by współpracować z Duchem św. ponieważ Jego dary nie działają automatycznie.