Wielki Czwartek

  • Drukuj
Szczegóły
Kategoria: Rok liturgiczny
Strona 1 z 2

Wielki Czwartek jest pamiątką ustanowienia sakramentów Eucharystii i Kapłaństwa oraz nowego przykazania miłości podczas Ostatniej Wieczerzy Jezusa z Apostołami (por. Łk 22,19-20). Z tego powodu w ten dzień odprawia się tylko dwie Msze Święte: przed południem Mszę Świętą Krzyżma oraz w godzinach wieczornych Mszę Świętą Wieczerzy Pańskiej.

 

 Msza Święta Krzyżma

Mszę Świętą Krzyżma odprawia się w katedrach pod przewodnictwem ks. Biskupa Ordynariusza i uczestniczą w niej wszyscy kapłani diecezji. Podczas uroczystej celebracji odnawiają przyrzeczenia celibatu, wiernej służby Bogu dla zbawienia ludzi, oraz czci i posłuszeństwa biskupowi, które składali w dniu swoich święceń kapłańskich. W archidiecezji Krakowskiej w tym roku Eucharystia Krzyżma ma szczególnie uroczysty charakter m.in. ze względu na trwający Rok Kapłański. Z tego względu w tym roku, ta Msza odbywa się  w sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach. Msza Krzyżma w założeniu wyraża jedność kapłanów z Biskupem ordynariuszem. Podczas tej Eucharystii, poświęca się olej chorych, ojej katechumenów, oraz Krzyżmo, czyli oleje używane podczas udzielania sakramentów namaszczenia chorych, chrztu, bierzmowania, kapłaństwa.

 Msza Święta Wieczerzy Pańskiej

Msza Święta Wieczerzy Pańskiej stanowi pamiątkę i uobecnienie Ostatniej Wieczerzy. Miała ona miejsce w przeddzień święta Paschy obchodzonego w Jerozolimie na pamiątkę wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej. Elementem świętowania Paschy była tzw. wieczerza paschalna spożywana w gronie rodzinnym. O tym jak wyglądała taka uczta sederowa, miałem się okazję przekonać w sobotę 27.03.2010 r. uczestnicząc w wieczerzy paschalnej Żydów Mesjanistycznych w krużgankach klasztoru oo. Franciszkanów konwentualnych na ul. Franciszkańskiej 4 w Krakowie. Żydzi Mesjanistyczni są ruchem, którego członkowie uwierzyli w Jeszuę (Jezusa) Mesjasza, Syna Bożego. W Nim bowiem wypełniły się zbawcze zapowiedzi zawarte w Pismach. Jednocześnie ruch ten nie utożsamia się zasadniczo z żadnym Kościołem chrześcijańskim…

Żydowska pascha

Wracając do wieczerzy paschalnej, to podczas niej spożywało się specyficzne żydowskie potrawy, np. macę, w tym baranka przyprawionego gorzkimi ziołami, a także wypijało 4 kielichy wina. Każdy z nich miał swoją symbolikę. Pierwszy był kielichem świętości, czyli przynależności do Najwyższego, drugi kielichem gniewu i sądu Jahwe. Boży gniew łączy się ze złem, z grzechami oraz ich skutkami. Chrystus umierając na krzyżu niejako wypił kielich męki, przyjmując na siebie konsekwencje grzechów popełnionych przez wszystkich ludzi wszechczasów. Trzeci kielich to kielich zbawienia. Prawdopodobnie właśnie przy tym kielichu, Syn Boży ustanowił sakrament najświętszej Eucharystii. Chleb, który wtedy łamał, był przypuszczalnie żydowską macą. Maca posiada wiele czarnych dziurek. Rabin przewodniczący uczcie sederowej (hebrajskie słowo seder oznacza porządek) pokazując je stwierdził, że podobnie ciało naszego Pana zostało umęczone i podziurawione podczas biczowania, cierniem koronowania i przybijania gwoźdźmi do krzyża.

 Uczestnicząc we wspomnianej uczcie paschalnej u franciszkanów, było mi łatwiej zrozumieć klimat Ostatniej Wieczerzy spędzanej przez Chrystusa w gronie przyjaciół – 12 apostołów, tym bardziej, że byłem tam z moimi dwoma dosyć bliskimi kolegami… Myślę, że atmosferę tego wieczoru trafnie oddał św. Jan w swoim opisie…  (J13-17).