Wiedza krzyża - Przed Piłatem
- Szczegóły
- Kategoria: Rok liturgiczny
1.Przed Piłatem
Po dwóch posiedzeniach sanhedrynu, nocnym przez arcykapłanem Annaszem, oraz rannym w obecności arcykapłana Kajfasza, gdzie skazano Jezusa pod zarzutem bluźnierstwa, czyli podawania się za Syna Bożego równego Bogu, starszyzna żydowska przyprowadziła Pana Jezusa do Piłata, namiestnika rzymskiego, który z ramienia cesarstwa sprawował władzę nad podbitą Palestyną. W 63 r. p.n.e Pompejusz zdobył Jerozolimę. Od tego czasu Palestyna stała się prowincją rzymską. Z tego powodu tylko rzymski prokurator miał prawo do wydawania i egzekucji wyroków śmierci. Żydzi takich uprawnień nie mieli, z wyjątkiem przypadków profanacji świątyni. Dlatego o to oskarżali Jezusa przez fałszywych świadków, ale im się to nie powiodło, gdyż ich świadectwa nie były zgodne. Niekiedy też Żydzi uciekali się do samosądu, tak jak to miało miejsce w przypadku św. Szczepana. Był on diakonem, pierwszym męczennikiem osądzonym i ukamienowanym przez Żydów prawdopodobnie w 33 r. n.e. (por. Dz 6,8-7,60). Jezusa też wielokrotnie chciano ukamienować... Ponieważ się to nie udało, stąd podwójny proces przed władzami żydowskimi i rzymskimi.
Kapłani i uczeni w Piśmie oskarżyli Jezusa o to, że podburza tłumy, namawia do niepłacenia podatków i podaje się za króla żydowskiego (por. Łk 23,2). Żydzi byli świadomi tego, że Piłata nie interesują ich sprawy religijne. O ile więc przed sanhedrynem Jezusa skazano pod zarzutem bluźnierstwa, o tyle wobec namiestnika rzymskiego, należało przedstawić inne zarzuty, natury politycznej. Dlatego przedstawiono Jezusa z Nazaretu jako buntownika, wichrzyciela burzącego porządek ustalony przez Rzymian.
2. Herod
Piłat zdawał sobie sprawę niewinności Jezusa i z tego, że wydano Go mu przez zawiść. Dlatego próbował uratować rabbiego z Nazaretu i odesłał Go do Heroda, sprawującego władzę nad Galileą, z której pochodził Jezus. Być może liczył na to, że ten ułaskawi Nazarejczyka. Herod potraktował proroka jak kuglarza licząc na to, że ujrzy jakiś cud. Zasypał go też wieloma pytaniami. Jezus jednak milczał, dlatego Herod wzgardził Nim i odesłał Go z powrotem do Piłata (por. Łk 23,1-12). Pod wpływem nacisku Wysokiej Rady i podburzonego tłumu, a także szantażu, Piłat kazał Jezusa ubiczować. Po tej kaźni, żołnierze sponiewierali Syna Bożego wyszydzając Jego królewską godność.
3. Amnestia
Piłat podjął kolejną próbę uwolnienia Jezusa korzystając ze zwyczaju amnestii z okazji święta Paschy. Niestety próba ta nie powiodła się (por. J 23,13-25). Tłum podburzony przez arcykapłanów, wybrał Barabasza. Piłata zaszantażowano. Jeśli zgodzi się na tolerowanie samozwańczego króla, będzie to sprzeczne z wolą cesarza, który mianował Heroda Antypasa na króla Żydów (por. J 19,13-16). Tak więc Jezus został skazany na śmierć krzyżową. Wyrok wykonano, po udręce drogi krzyżowej (por. Mt 27,26-34). Przed śmiercią Syn Boży modlił się o przebaczenie dla swoich wrogów, przebaczył skruszonemu łotrowi (por. Łk 23,34-43) oraz dał ludziom Maryję za Matkę (por. J 19,25-27). Po śmierci Jezusa, potwierdzonej przez rzymskiego żołnierza, złożono ciało Jezusa do grobu (por. J 19,28-42). Wielki Piątek jest więc dniem niezwykle bogatym w treści i wydarzenia, które zostały przywołane z konieczności w wielkim skrócie i uproszczeniu. Każde z nich nadaje się na oddzielną medytację w oparciu o ewangeliczne teksty i nie tylko… Pierwsze czytanie z liturgii Wielkiego Piątku, zawiera tekst z księgi Izajasza, prorocką wizję męki Zbawiciela, przedstawioną w obrazie IV pieśni o Słudze Pańskim.