Spotkania z Jezusem – Ewangelia wg św. Jana

  • Drukuj
Szczegóły
Kategoria: Katechezy

1. Z ewangelii synoptycznych (Mk, Mt, Łk) wiemy, że Jan brat Jakuba i syn Zebedeusza byli rybakami (Mk 1,19-20).

Bracia razem z Piotrem należeli do najbliższych uczniów Jezusa. Wcześniej jednak Jan razem z Andrzejem, bratem Szymona Piotra byli uczniami Jana chrzciciela. Jan chrzciciel podczas chrztu Jezusa nazwał Go Barankiem Bożym, który gładzi grzech świata oraz Synem Bożym. Wtedy Jan i Andrzej poszli za Jezusem (J 1,35-40). Jan z Piotrem i Jakubem byli świadkami wskrzeszenia córki Jaira (Mk 5,21-43), przemienienia na górze Tabor (Mk 9,2-13). Tych trzech apostołów Jezus prosił o szczególne towarzyszenie Mu i czuwanie podczas modlitwy w ogrodzie oliwnym przed męką (Mk 14,32-42).

2. Jan utożsamiany z umiłowanym uczniem Jezusa był blisko Jego serca podczas ostatniej wieczerzy (J 13,21-30). Jemu Jezus wyjawił, kto Go zdradzi (J 13,21-29). Jan jako jedyny z apostołów trwał pod krzyżem Pana. Janowi też Syn Boży powierzył Maryję za matkę w tzw. testamencie z krzyża (J 19,25-27). W osobie Jana powierzył Maryi wszystkich ludzi, zwłaszcza swoich uczniów. W dzień zmartwychwstania umiłowany uczeń pobiegł do grobu Jezusa razem z Piotrem wyprzedzając go. Kiedy zobaczył leżące w grobie płótna, uwierzył, że Jezus zmartwychwstał (J 20,1-10). Jan też rozpoznał zmartwychwstałego Pana podczas cudownego połowu ryb (J 20,19-29).

3. W Dziejach Apostolskich towarzyszył Piotrowi. Był świadkiem tego, że Piotr uzdrowił mocą Jezusa człowieka chromego od urodzenia na terenie świątyni (Dz 3,1-10). Dlatego razem z nim został aresztowany i uwięziony przez sanhedryn (Dz 4,1-23).

4. Jako jedyny z apostołów zmarł śmiercią naturalną, prawdopodobnie w Efezie. Oprócz Ewangelii (powstała w latach 95-100 po chr.) napisał trzy listy oraz Apokalipsę umieszczone w Nowym Testamencie. 

5. W Ewangelii św. Jana apostoł opisuje m.in. indywidualne spotkania Jezusa z różnymi ludźmi. Syn Boży spotykał się i rozmawiał z uczniami Jana chrzciciela (Andrzejem i Janem, Filipem), rozmawiał z Piotrem (J 1,35-51), Maryją (J 2,1-11), Nikodemem (J 3,1-21), pogardzaną samarytanką (J 4,1-42), dworzaninem królewskim (J 4,43-34). Spośród wielu chorych dostrzegł mężczyznę sparaliżowanego od 38 lat (J 5,1-18), ocalił kobietę pochwyconą na cudzołóstwie i przebaczył jej grzechy (J 8,1-11), uzdrowił niewidomego od urodzenia, który nie prosi o cud (J 9,1-12), rozmawiał z Martą, Marią, wskrzesił Łazarza (J 11,38-44). Podczas ostatniej wieczerzy rozmawiał z Piotrem przepowiadając mu upadek (J 13,34-37),Tomaszem, Filipem (J 14,1-2). Po zmartwychwstaniu specjalnie przyszedł do Tomasza, aby ocalić Jego wiarę (J 20,19-29), przebaczył Piotrowi i pytał go o miłość. Ponownie powierzył mu misje pasterską (J 21,15-19).

6. Jan ukazuje Jezusa jako przedwieczne Słowo, które stało się ciałem (J 1,14), gościa na weselu przemieniającego wodę w wino (J 2,1-11), chleb życia (J 6,35), światłość świata (J 8,12; 9,5), Tego, który wyzwala z niewoli grzechu (J 8,31-37) uzdrawia, przebacza grzechy, ocala (J 8,1-11), zapowiada, że da ludziom swoje ciało na pokarm (J 6). Jezus jest wodą życia ( J 7,37), dobrym Pasterzem (J 10,1-21), krzewem winnym (J 15,1-17), drogą, prawdą i życiem, jedyną drogą do Ojca (J 14,6-7), umywa apostołom nogi (J 13,1-11), ustanawia sakrament pokuty (J 20,19-29).

7. W ewangelii Jana, umiłowany uczeń nie ma imienia. Każdy jest zaproszony aby nim być. Każdy zaproszony jest do słuchania, medytowania, modlitwy Słowem Bożym, do kontemplacji, do zjednoczenia z Bogiem przez wiarę, nadzieję i miłość.

8. W liturgii obchodzimy wspomnienie św. Jana apostoła i ewangelisty 27 grudnia. Jest to trzeci dzień oktawy narodzeni Pańskiego.

Modlitwa: Błogosławię Cię Ojcze, który objawiasz mi swoją miłość przez swojego Syna, który jest Twoim Obrazem. Dziękuję Ci za to, że zapraszasz mnie do zażyłej przyjaźni z Tobą, że dajesz mi siebie, przebaczasz grzechy.