Duchowa zbroja
- Szczegóły
- Kategoria: O duchowości
1.Walka duchowa
Św. Paweł po koniec listu do Efezjan pisze o duchowej walce i duchowej zbroi. Walka duchowa jest pewnym zmaganiem się jednej strony z ludzkimi słabościami, wadami i grzechami, z pewną skłonnością do zła, która jest skutkiem grzechu pierworodnego, a z drugiej z pokusami diabelskimi.
W wyniku nieposłuszeństwa pierwszych ludzi ludzka natura została zraniona: rozum zaciemniony w poszukiwaniu prawdy, a wola osłabiona w podążaniu za dobrem. W ludziach jest pewna dysharmonia między intelektem, emocjami, a wolą i działaniem. Oprócz dążenia do przywrócenia utraconej wewnętrznej jedności, walka duchowa oznacza też zmaganie się z przeciwnikami naszego zbawienia czyli demonami i ich pokusami. Bardzo wyraźnie podkreśla to Paweł apostoł (Ef 6,10-12). Część aniołów pod przewodnictwem archanioła Lucyfera zbuntowała się przeciw dobremu Bogu, stając się demonami. One to później skusiły pierwszych ludzi do zła, czego skutki odczuwamy do dzisiaj...
Paweł przedstawia jakiś obraz rycerza. Dziś zamiast niego, moglibyśmy sobie wyobrazić komandosa uzbrojonego w karabin, pistolet, naboje, kamizelkę kuloodporną, nóż, granaty, ubranego w moro, buty wojskowe, itp. Co do duchowej zbroi to autor listu do Efezjan wymienia: pas prawdy, pancerz sprawiedliwości, buty gotowości głoszenia dobrej nowiny o pokoju, tarczę wiary, hełm zbawienia, miecz Słowa Bożego, modlitwę w tym modlitwę prośby (Ef 6,13-18). Każdy z tych elementów duchowego wyposażenia wymagałby oddzielnego omówienia, co mam nadzieję nastąpi, w kolejnych artykułach. Duchowa amunicja i cały ten bojowy ekwipunek oznacza bowiem pewne elementy i "narzędzia", służące życiu i rozwojowi duchowemu.
- poprz.
- nast. »»