Uzależnienie w sferze seksualnej - Przyczyny seksoholizmu
- Szczegóły
- Kategoria: O uzależnieniach
4.3. Przyczyny seksoholizmu i innych uzależnień
O przyczynach seksoholizmu już właściwie wspomniano przy omawianiu masturbacji. Dla uzupełnienia należy dodać, że według badań naukowych przeprowadzonych przez P. Carnesa, ok. 81% seksoholików zostało wykorzystanych seksualnie w dzieciństwie. Okazuje się, że osoby wykorzystane mają też duże skłonności do nadużywania i popadanie w uzależnienie od alkoholu czy narkotyków aby w ten sposób znieczulić negatywne emocje wynikające z faktu wykorzystania.[63] Z przeprowadzonych badań wynika, że 47% nastoletnich chłopców i 77% dziewcząt używających narkotyki było seksualnie wykorzystywanych w dzieciństwie. Generalnie wydaje się, że w znacznym stopniu do wejścia na drogę uzależnienia przyczyniają się zaniedbania rodziców w stosunku do dzieci we wczesnym dzieciństwie; brak odpowiedniej troski, opieki, akceptacji, miłości, bliskości, nadużycia fizyczne: przemoc, bicie, znęcanie się, psychiczne: nadmierna surowość, oschłość emocjonalna, zbyt duży dystans, wyśmiewanie, wyzwiska, szydzenie, itp. oraz wspomniane wykorzystywanie seksualne. W świetle badań nad seksoholikami: 97% z nich doświadczyło nadużyć emocjonalnych, 81% wykorzystania seksualnego, a 72% przemocy fizycznej.[64] Są to tzw. rodzinne czynniki ryzyka do których należą także burzliwe konflikty między rodzicami, rozwody, alkoholizm jednego lub obojga rodziców itp. Do społecznych przyczyn należą: atomizacja społeczeństwa, osłabianie podstawowych więzi społecznych w rodzinach, emigracja zarobkowa, samotność, moda na seks, długofalowe skutki rewolucji seksualnej, itd.[65]
Jeśli chodzi o czynniki kulturowe, to zalicza się występujący w niej m.in.: relatywizm, subiektywizm, indywidualizm, hedonizm, konsumpcjonizm, tendencje do przedmiotowego traktowania drugiego, nadmierna erotyzacja reklam, filmów, literatury, prasy, itp. Trzeba też wspomnieć o przemyśle pornograficznym, a także antykoncepcyjnym, które zdecydowanie są zainteresowane uzależnieniem osób od ich produktów.[66]
Obok czynników zewnętrznych: rodzinnych, społecznych, kulturowych, ekonomicznych są również czynniki indywidualne. Chodzi o odpowiednią filozofię życia, hierarchię wartości, stopień umiejętności radzenia sobie z życiem, z problemami, trudnościami, napięciami, stresami jakie ono niesie. Nieprzyjemne sytuacje w rodzinach, w szkole, w pracy lub w relacjach z rówieśnikami powodują przykre emocje: np. lęku, obawy, gniewu, złości, bezsilności, zniechęcenia, itd. Niekiedy młodym ludziom trudno sobie poradzić z cierpieniem jakie niesie życie. Raczej nie ma tu łatwych i szybkich rozwiązań. Z tego powodu niektóre osoby słabsze psychicznie, bardziej wrażliwe, nie radzące sobie z życiem i jego trudnościami sięgając po używki: papierosy, alkohol, leki uspokajające, narkotyki, dopalacze i seks. Czynią to, aby poprawić sobie samopoczucie, znieczulić bolesne emocje. Najczęściej ta ulga jest chwilowa, problemy dalej pozostają nie rozwiązane, stąd pokusa by sięgnąć po następną dawkę „znieczulacza” i uciec od szarości życia, nudy, pustki, itd. W ten sposób mogą powstawać uzależnienia w tym uzależnienia w sferze seksualnej. Nie bez znaczenia jest tu także wpływ środowiska rówieśniczego, społecznego w którym dana osoba się obraca.[67] Z tego powodu piszę się także o społecznym wymiarze uzależnień (obok fizycznego i psychicznego). Jest on widoczny m.in. w przypadku uzależnienia od papierosów (wspólne przerwy „na papierosa”, w przypadku młodzieży wspólne palenie w toaletach szkolnych, na prywatkach, itp.), alkoholu (koledzy „od kieliszka”, czy picia piwa), narkotyków (środowisko zakupu i wspólnej konsumpcji). Jeśli chodzi o seksoholizm, to wymiar społeczny może przejawiać się w swoistej modzie na seks, presji środowiska do podjęcia aktywności seksualnej (czystość i dziewictwo są wyśmiewane i niemodne), zależnościowych związkach. Dlatego w ramach profilaktyki pisze się o promocji radosnego chrześcijaństwa, twórczego życia, rozwijaniu zainteresowań, zdolności, uczeniu umiejętności radzenia sobie z problemami, tworzeniu i propagowaniu wspólnot katolickich dla różnych stanów (dzieci, młodzieży, dorosłych, kobiet, mężczyzn, itp.).[68]