Ewangelia nadziei

Anonimowi Seksoholicy - Program 12 kroków

Szczegóły

Kategoria: O uzależnieniach

4.Program zaczerpnięty od Anonimowych Alkoholików.

1. Przyznaliśmy, że jesteśmy bezsilni wobec żądzy i że przestaliśmy kierować własnym życiem. Bezsilność oznacza tu całkowitą niezdolność do tego by samemu uporać się z żądzą i zaprzestać czynności nałogowych. Bezsilność to nie bezradność, ani bezczynność. Seksoholik wie co ma robić, nie jest bezradny i jeśli chce zdrowieć, musi się zaangażować, a więc nie jest bezczynny (np. ustalenie granic, chodzenie na mityngi, praca nad programem pod kierunkiem tzw. sponsora, czyli osoby o dłuższym stażu abstynencji i bardziej zaawansowanej w pracy nad programem, czytanie literatury, itp. tzw. zestaw ratunkowy). Niekierowanie swoim życiem to utrata kontroli nad własnymi myślami, uczuciami i działaniami.
2. Uwierzyliśmy, że Siła Większa od nas samych może przywrócić nam zdrowie. Chodzi o wspólnotę, gdyż nie można zdrowieć samemu, skoro to choroba samotności i izolacji, chorych relacji.  Chodzi też o Boga, który jest siłą większą od naszej choroby. 
3. Postanowiliśmy powierzyć naszą wolę i nasze życie opiece Boga, jakkolwiek Go pojmujemy. Chodzi o decyzję podejmowaną na nowo każdego dnia. Wyraża się przez modlitwę kroku 3: „Boże ofiaruje siebie Tobie, abyś mnie uformował i uczynił ze Mną to, co będzie zgodne z Twoją wolą. Uwolnij mnie od siebie samego, abym mógł lepiej spełniać Twoją wolą. Oddal ode mnie trudności, aby zwycięstwo nad nimi mogło być świadectwem dla tych, którym pośpieszę z pomocą, czerpiąc z twej potęgi miłości i pojmowania dróg życia. Dopomóż mi abym zawsze spełniał twoją wolę.”
4. Zrobiliśmy gruntowny i odważny obrachunek moralny. Chodzi o listę uraz, osób, do których żywimy niechęć, listę lęków, tego czego się wstydzimy itd.
5. Wyznaliśmy Bogu, sobie i drugiemu człowiekowi istotę naszych błędów. Jest to pewnego rodzaju spowiedź. Wyznanie swoich błędów dokonuje się w obecności Boga przed drugą osobą.
6. Staliśmy się całkowicie gotowi, aby Bóg uwolnił nas od wszystkich wad charakteru. Żądza przejawia się w wielu wadach: pysze, chciwości, zazdrości, lenistwie, obżarstwie, itd. Tak na prawdę to one doprowadzają seksoholika do czynności nałogowych.
7. Zwróciliśmy się do Niego w pokorze, aby usunął nasze braki. Jesteśmy tak samo bezsilni wobec wad, jak i byliśmy bezsilni wobec żądzy. Dlatego w pokorze, wytrwale błagamy naszego Boga, aby usunął te wady i obdarował nas zaletami. Jednocześnie wyrzekamy się wad i prosimy o ich przeciwieństwa, pracujemy nad tym.
8. Zrobiliśmy listę osób, które skrzywdziliśmy i staliśmy się gotowi zadośćuczynić im wszystkim. Kiedy ulegamy wadom, krzywdzimy innych ludzi. Dlatego potrzeba zadośćuczynienia, czyli naprawy i wynagrodzenia popełnionych błędów.
9. Zadośćuczyniliśmy osobiście wszystkim, wobec których było to możliwe, z wyjątkiem tych przypadków, gdy zraniłoby to ich lub innych.
10. Prowadziliśmy nadal obrachunek moralny, z miejsca przyznając się do popełnianych błędów. Jest to taki codzienny rachunek sumienia.
11. Dążyliśmy poprzez modlitwę i medytację do coraz doskonalszej więzi z Bogiem, jakkolwiek Go pojmujemy, prosząc jedynie o poznanie Jego woli wobec nas oraz o siłę do jej spełnienia. Jest to praktyczna realizacja kroku 3.
12. Przebudzeni duchowo dzięki tym krokom, staraliśmy się nieść posłanie innym seksoholikom i stosować te zasady we wszystkich naszych poczynaniach. Chodzi o dzielnie się swoim doświadczeniem zdrowienia i pomaganie innym.

SA w Polsce: ok. 200 członków, spotkania większych miastach: Warszawa, Kraków, Rzeszów, Katowice, Wrocław, Lublin, Poznań, Łódź, Olsztyn, Białystok, Częstochowa, Olsztyn, Piła. W Polsce wspólnota istnieje od ok. 2004 Wraszawa,  Kraków 2007/2008. Obecnie w Krakowie liczy ok. 30 uczestników, 8 spotkań przy parafiach. Współpracują z licheńskim centrum pomocy rodzinie i uzależnionym. Uczestniczą w ogólnopolskich spotkaniach trzeźwościowych. www.sa.org.pl.

• « poprz.
• nast. »